تحلیل فیلم District 9 تاریخ : سه شنبه، 6 بهمن ماه ، 1388
موضوع : تحلیل فیلم

نام فیلم: District 9
دسته: اکشن


کارگردان: Neill Blomkamp


بازیگران اصلی:
Sharlto Copley
Jason Cope
Nathalie Boltt
Sylvaine Strike
Elizabeth Mkandawie
John Sumner
William Allen Young
Greg Melvill-Smith

جزئیات فیلم:
زمان کل: 112 دقیقه
تاریخ اکران: 14 آگوست 2009
کشور: امریکا/نیوزلند
شرکت سازنده: TriStar Pictures



تحلیل فیلم District 9 :

شاید بتوان گفت بزرگترین عنصر این فیلم بعد از سفینه فضایی متوقف شده در بالای آسمان ژوهانسبورگ، پیتر جكسون باشد كه نمی خواهد متوقف شود. این فیلم از آن نوع فیلم های نابی است كه كمتر با آن موجه می شویم. 30 دقیقه ابتدایی فیلم ساختاری مستند گونه به سبك فیلم های Cloverfield ,REC و دیگر فیلم های این چند سال اخیر دارد، اما این تصاویر غلط انداز بوده و ظاهر فیلم جمع و جوری را به ما نشان می دهد. در واقع چنان CGI (جلوه های ویژه) قدرتمندی در پس این فیلم نهفته است كه در كمتر فیلمی با آن مواجه شده ایم. به واقع كمتر فیلمی به لحاظ ساختار، موضوع و جلوه های ویژه توانسته تا این حد قدرتمند در ژانر علمی-تخیلی پیش برود ...

در كنار تمام این همه اتفاق نو، با یك كارگردان جدید كه فقط 30 سال سن دارد مواجه هستیم. "نیل بلوم كمپ" از آن نوع استعدادهایی است كه پیتر جكسون آنرا یافته است. جوانی اهل افریقای جنوبی كه در كانادا ساكن بوده و مسئول جلوه های ویژه چندین سریال و فیلم بوده و تعدادی فیلم كوتاه علمی تخیلی ساخت، تا اینكه پیتر جكسون آن را یافته و به همراه او فیلم كوتاه Crossing the Line را كارگردانی كرد.  بواقع تحویل همچین  پروژه عظیمی به یك كارگردان تا  این حد جوان، ریسكی  بزرگ  بود  كه  بسیار عالی از پس آن بر آمد. همه چیز این اثر مجذوب كننده است. اینكه همچین داستان تلخی را بتوان تا این حد جذاب و اثر گذار ساخت، كار دشواری است. موضوعی كه شاید روی كاغذ كار ضعیفی جلوه بدهد، اما بخوبی پیاده سازی شد.
این فیلم نژاد پرستی را به شیوه ای نو بیان می كند. در واقع ما انسانها هیچگاه برای غریبه ها مهمان نوازهای خوبی نبوده ایم . همواره از شیوه تهاجم و خشونت استفاده كردیم. سفینه ای 30 سال در بالای شهر قرار دارد، اما حتی انسان به سراغ آن نرفت تا بتواند بگونه ای درست از آن استفاده كند.

انسانها موجودات سوء استفاده کننده ای هستند كه به محض اینكه مهمان ناخوانده خود را ضعیف و ناتوان می بینند، سعی در استثمار آن دارند و بگونه ای ایجاد یک حكومتی استبدادی می کنند. هیچ انسان خوبی در این تصاویر دیده نمی شود و این هشداری است كه جكسون و بلوم كمپ به جهانیان می دهند كه به فكر خود باشند، به فكر رفتار خود باشند، به فكر خوی پلید خود باشند و به فكر مهمانان ناخوانده خود باشند. در روزگاری كه شاید در ظاهر نژاد پرستی نسبت به 100 سال گذشته كمتر شده باشد، وقتی این فیلم ساخته می شود، پس هنوز معلوم است كه خبرهایی است. حتی شخصیت اصلی داستان یعنی Wikus Van De Merwe هم آدم دلسوزی نیست، او كه یك كارمند جَوگیری بیش نیست، او كه دل به تصاویر خبری كذبی دارد كه از او یك مرد مدبر بسازد، لقمه بزرگ تر از دهانش بر می دارد، و باز هم دوربین های خبری همان كاری را می كنند كه "الیور استون" با فریاد بلندی در "قاتلین بالفطره" مردم را از آن بر حذر داشت، یعنی تبلیغ های كذب و بزرگ نمایی صرف. "ون در مرو" تا وقتی كه خود در آن شرایط قرار نگرفت نتوانست آن موجودات را درك كند و این مشكلی است كه همه ما با آن مواجه هستیم. تصاویر آن ما را به یاد حجوم اقوام مختلف به امریكای صده 1800 می اندازد یا ورود بردگان از افریقا و تجارتهای كاذبی كه در بین آنها رواج پیدا كرد. تصویری سیاه از گذشته نچندان دور این كره خاكی كه به زیبایی در اینجا تصویر شده است. همواره در جوامع برده داری همواره آنهایی برای تجار و سران آن منطقه خطرناك جلوه می كردند كه انسان های با فكرتری بودند. در اینجا آن ماده برای بازگشت، استعاره ای از فكر و دركی است كه انسانهای ضعیف تر برای رسیدن به اوج به آن نیاز دارند. این را هم بایستی بدانیم كه در تحجر قرار دادن مهمان های ناخوانده، جز شكست برای خود چیزی به همراه ندارد.

نكته جالب دیگری كه به آن اشاره می شود اینست كه تمام اتفاقات در نقطه ای از جهان اتفاق می افتد كه مردمش زمانی بخاطر رنگ پوست و شرایط برده داری با این قضیه برخورد داشتند اما انگار تمام عقده های خود را اینطور بیان می كنند، و همه جا با نصب تابلو هایی مانع از حضور هر بیگانه ای می شدند، و چه تلخ است روزی كه ستم دیده ستمگر شود، آن روز تاریكترین روز تاریخ می شود.
بلوم كمپ توانسته این فیلم را بگونه ای بسیار باور پذیر بسازد. كوچكترین نكته ای را كم نگذاشته، حتی در ابتدای فیلم فاصله و زمان را برای رسیدن به منطقه 9 بیان می كند، از نقشه گوگل استفاده می كند و چنان این موضوع را جدی می گیرد كه تماشاگر را ناچار به تسلیم در برابر خواسته های خود می كند و چه زیبا این رخداد پیش میرود.
این فیلم در پس 2 ساعت تصویر، به اندازه دهها برابر آنچه نشان داد، حرف و درد برای گفتن دارد. شاید جزو معدود ایرادهای  كوچك به فیلم، در نیامدن رابطه بین "ون در مرو" و پدر زنش باشد!

جكسون و نوع كاراكترش من را به یاد اسپیلبرگ، لوكاس، كاپولا و دیگر بزرگان سینما می اندازد كه جز ساختن فیلم های هنگفت و خرج كردن پول های بی زبان كار دیگری هم بلد هستند و آن خدمت به سینما و پروراندن جوانانی پر انرژی همچون بلوم كمپ است.
این فیلم می تواند تمام كسانی را كه شیفته جلوه های ویژه فاخر، داستانی پرمعنا و گیرا هستند را چندین بار سیراب كند.  به امید جهانی پاكتر

نویسنده: بهنام صابري

The Lord of The Rings King Kong Peter Jeckson فضایی space تحلیل فیلم منطقه 9 تحلیل فیلم District 9