"داستان عامه پسند" (Pulp Fiction) فیلمی به کارگردانی "کوئنتین تارانتینو" (Quentin Tarantino) و محصول سال ۱۹۹۴ آمریکا می‌باشد. این فیلم درامی جنایی با داستان غیرخطی است که نامزد دریافت هفت جایزه اسکار شامل جایزه اسکار بهترین فیلم شد. تارانتینو و "راجر آواری" (Roger Avary) توانستند جایزه اسکار بهترین فیلمنامه غیراقتباسی و همچنین نخل طلای فستیوال فیلم کن را برای فیلمنامه به‌دست آورند.
عنوان فیلم اشاره به مجله‌ها و رمانهای مصور و عامه پسند جنایی دارد که در میانه قرن بیستم منتشر می‌شدند.
هر چند داستان فیلم را می توان به سه قسمت اصلی تقسیم کرد، اما در ابتدای فیلم و قبل از تیتراژ با دو دزد به نام‌های رینگو و یولاندا آشنا می‌شویم که قصد دستبرد زدن به کافی شاپی را دارند. سپس تیتراژ پخش میشود.
بعد از تیتراژ و بین تیتراژ و داستان اول با دو آدمکش حرفه‌ای به نام‌های وینسنت و جولز آشنا میشویم که برای بدست آوردن یک کیف مرموز به یک آپارتمان می‌روند.
در آنجا با برت و دوستش و خدمتکارش مارلین (که یک سیاهپوست است) آشنا میشویم. گویی آنها به مارسلوس والاس (رئیس وینسنت و جولز) خیانت کرده‌اند و بعد از تحویل دادن کیف باید مجازات شوند.
جولز دوست برت را میکشد اما قبل از کشتن خود برت برای او آیاتی از کتاب مقدس را می‌خواند و با قبول کردن این فرضیه که خود او مرد درستکار است و باید برت را که شیطان است بکشد. او و ویسنست برت را به قتل می‌رسانند و فیلم این صحنه را قطع میکند و داستان اول آغاز میشود:
داستان اول : وینسنت وگا و همسر مارسلوس والاس
داستان با نمایی از بوچ (بروس ویلیس) شروع می‌شود که پیش رئیس ، مارسلوس والاس نشسته‌است و در ازای گرفتن مبلغی پول حاضر می‌شود به خواست رئیس در مسابقه بعدی اش شکست بخورد. سپس فیلم دوباره ادامه داستان وینسنت را می‌گیرد...
داستان دوم : ساعت طلا
داستان دوم به بوچ می‌پردازد. بوکسوری که همان طور که در قبل نشان داده شد باید مبارزه‌ای را ببازد. غرور بوچ مانع این کار میشود. بوچ تصادفا حریفش را کشته و برنده شده‌است...
داستان سوم : وضعیت بانی
با یک برش به گذشته به سکانس قبل از شروع داستان اول بازمیگردیم. یعنی همان جایی که وینسنت و جولز در آپارتمانی برت و دوستش را به قتل میرسانند. تماشاگر می‌فهمد که نفر سومی هم در آن آپارتمان بود و با یک اسلحه بزرگ در دستشویی پنهان شده بود. نفر سوم ناگهان بیرو نمیپرد و وینسنت و جولز را تیرباران میکند. اما هیچ یک از گلوله‌ها به آن دو نمی‌خورد و آن‌ها نفر سوم را می‌کشند....
در امارات متحده عربی و عربستان سعودی نسخه‌ای کاملا متفاوت از فیلم اصلی، در سینماها اکران شد. داستانهای فیلم به صورتی جابجا و مونتاژ شدند تا وقایع از لحاظ زمانی به صورت درست کنار هم قرار بگیرند!!
نقش های اصلی فیلم:
جان تراولتا در نقش وینسنت وگا. یک گنگستر نیمه حرفه‌ای. شخصیت وینسنت وگا، برادر شخصیتی به نام ویک وگا (یا آقای بلوند) در فیلم "سگ‌های انباری" (Reservoir Dogs) فیلم قبلی کوئنتین تارانتینو می‌باشد. او پس از بازی در این فیلم نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. هر چند که به تام هنکس در فیلم فارست گامپ ساخته رابرت زمه کیس باخت.
ساموئل ال. جکسون در نقش جولز وینفیلد. نقش آدمکشی که بعد از وقوع یک معجزه می‌خواهد کارهای جنایتکارانه را کنار بگذارد. ساموئل ال جکسون به خاطر بازی در این فیلم نامزد جایزه اسکار بهترین نقش مکمل مرد شد.
اوما تورمن در نقش میا والاس. اوما تورمن به خاطر بازی در این فیلم یک چرخش بسیار خوب در کارنامه بازیگری اش ثبت کرد. او به خاطر ایفای نقش همسر مارسلوس والاس نامزد جایزه اسکار بهترین نقش مکمل زن شد. بعد از این فیلم، اوما تورمن در سری فیلم‌های "بیل را بکش" (Kill Bill) نیز با تارانتینو همکاری کرد.
بروس ویلیس در نقش بوچ. ویلیس یک ستاره مشهور و بزرگ بود اما مدت زمان کوتاهی در فیلم بازی کرد.
هاروی کیتلدر نقش وینستون ولف. کیتل در این فیلم نقش کوتاهی را ایفا می‌کند. این دومین همکاری کیتل با تارانتینو بعد از فیلم سگ‌های انباری بود. او بعد از این نیز در پروژه‌های دیگر با تارانتینو همکاری کرد.
تیم راث در نقش رینگو. نقش راث در این فیلم بسیار کمرنگ است. این دومین همکاری راث با تارانتینو بعد را سگ‌های انباری بود. او در آن فیلم در یک نقش مهم ظاهر شده بود.
کوئنتین تارانتینو در نقش جیمی. تارانتینو که کارگردان فیلم است نقش ده دقیقه‌ای دوست وینسنت و جولز را ایفا میکند.
تارانتینو سبکی در سینما به وجود آورد که قبل از او هیچ کارگردانی از استفاده نکرده بود و بعد از او هم کسی نتوانست مثل او این کارو کند. سبکی که وابسته به دیالوگ هاست. فیلمی ساخت که با دیالوگ پیش میرود. به گونه ای که حتی می شود تصویر فیلم را ندید و فقط گوش کرد. تارنتینو راهی پیدا کرد که با ظاهری طنز و کمیک حرف هائی بسیار معنی دار بزند. ظاهر فیلم بسیار متفاوت است با باطنش. در قسمت هائی از فیلم کارکتر ها بحث هائی به ظاهر بی ربط و مسخره میزنند اما در دقایقی بعد معنی و مفهوم آنها مشخص میشود. فیلممنامه ، کاری از خود تارنتینو است که اسکار بهترین فییلممنامه ارجینال هم برای او آورد. بی شک یکی از بهترین فیلمنامه های نوشته شده در تاریخ سینماست.
فیلمنامه به اصطلاح دایره ای شکل است. اثر به جا مانده از این فیلمنامه را میتوان در فیلم هائی نظیر مظنونین همشیگی ( برایان سینگر)، یادگاری – Memento ( کریستوفر نولان) مشـــاهده نمود.
او با استفاده از زوایای لانگ شات، سعی بر این دارد که فیلم را یک فیلم جنائی صرف نشان ندهد. فیلمبرداری فیلم و تدوین آن هم بسیار زیباست. اما از نکات قوت دیگر فیلم که برای هر ببیننده ای جذاب است موسیقی متن آن است. در طول فیلم آهنگ های معروف زیادی پخش میشود که همگی با توجه به لوکیشن تاثیرگذار است. از جمله لوکیشن آخر فیلم که ببیننده را بعد از اتمام فیلم لحظاتی تحت تأثیر قرار میدهد.
هاوارد هاوکس کارگردان فقید هالیوود تعریفی داره از یک فیلم خوب، او می گوید : «فیلم باید سه منظره خوب داشته باشد.
در قصه های عامه پسند ما این رو میبینیم.
کمدی و مـــوزیـــکال مانند : رقص میا و وینسنت
ناگهانی و غافلگیر کننده مانند: برگشت بوچ به خانه و مشـــاهده وینسنت.
و شفاهی مانند: دیالوگ والاس با بوچ یا دیالوگ کلنل با بوچ که کاملا تک نفری است.
هنر کارگردانی تارنتینو کاملا مشهوده حتی برای ببیننده عام. تارنتینو همیشه ظرافت خاصی در انتخاب لوکیشن ها دارد و این فـــیـــلـــم او هم نمایانگر این امر است.»
در این فیلم، دیالوگ پایه و اساس بقیه چیزهاست. کوئنتين تارانتينو به گواه مطالب گوناگوني که درباره او و کارهاي سينمايي اش در مجلات و روزنامه هاي مختلف ترجمه و نوشته شده است ، در ايران چهره شناخته شده اي است و نيازي به بازگويي آنها نيست. فيلم هاي او واجد خصوصياتي است که او را از ديگر همکارانش جدا مي مند . يکي از اين ويژگي ها، فيلمنامه قوي آنهاست. فيلمنامه هايي با داستان جذاب و غير قابل پيش بيني ، با ساختاري فکر شده و محکم . فيلم پالپ فيکشن ، که خارج از جريان استوديو هيط هاليوودي و به سبک و زباني شخصي ساخته شد، يکي از مهمترين فيلم هاي دهه نود محسوب مي شود.
تارانتینو، خود می گوید: « من نمي خواهم دروغ بگويم ، شخصيت ها بايد خودشان صادق باشند و اين چيزي است که من در بيشتر فيلم هاي هاليوودي نمي بينم. من شخصيت هايي را [در آن ها] مي بينم که پشت سر هم دروغ مي گويند ... از نظر من شخصيت ها کار خوب يا بد انجام نمي دهند ، بلکه فقط کار واقعي يا غير واقعي انجام مي دهند . اصولا نوشتن براي من مثل سفر کردن است . من بعضي از ايستگاه هاي بين راه را مي شناسم ، حالا در بعضي توقف مي کنم و در بعضي نه . از بعضي مطمئن نيستم تا اين که به آنها برسم .
نوشتن مثل راه رفتن است ، همانطور که پاها موقع راه رفتن خود به خود جلوي يکديگر قرار مي گيرند ، من هم به شخصيت هايم اجازه مي دهم که کار خودشان را بکنند . »
مهمترین جوایز و افتخاراتی که این فیلم توانست کسب کند، به شرح زیر است:
* جشنواره کن ۱۹۹۴ :
برنده جایزه نخل طلای کن برای بهترین فیلم که به کوئنتین تارانتینو تقدیم شد.
* جوایز اسکار سال ۱۹۹۴ :
برنده جایزه اسکار بهترین نویسندگی فیلمنامه سال برای روگر آواری و کوئنتین تارانتینو
نامزد اسکار بهترین فیلم سال برای لارنس بندر
نامزد اسکار بهترین کارگردانی سال برای کوئنتین تارانتینو
نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای جان تراولتا
نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای ساموئل ال. جکسون
نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای اوما تورمن
نامزد اسکار بهترین تدوین فیلم برای سالی منکه
همچنین، این فیلم تا کنون با اخذ نمره عالی 8.9 از 10 با 401686 رأی در رتبه پنجم بهترین فیلمهای جهان از نگاه منتقدان سایت IMDB قرار دارد. علاوه بر آن موفق به کسب 43 جایزه از جشنواره های مختلف شده و 40 بار هم نامزد دریافت جوایز گوناگون بوده است.
در کل می توانیم بگوییم پالپ فیکشن فیلمی بسیار عالی و قطعاً بهترین فیلم دهه 90 است، یا، حتی بیشتر....!!

"جزیره شاتر" (Shutter Island) نام فیلمی روانشناسانه، رمزآلود و هیجان انگیز، ساخته "مارتین اسکورسیزی" (Martin Scorsese) است که در سال ۲۰۰۹ ساخته شده و در ۱۹ فوريه ۲۰۱۰ اکران شد. در این فیلم "لئوناردو دی کاپری" (Leonardo DiCaprio) و همانند ۳ فیلم قبلی اسکورسیزی یعنی "دار و دسته‌های نیویورکی" (Gangs of New York) ، "هوانورد" (The Aviator) و "مردگان" (The Departed) در نقش اول حضور دارد. جزيره شاتر اقتباسی است از رمانی با همين نام نوشته "دنیس لهان" (Dennis Lehane) که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.
این فیلم محصول کمپانی پارامونت و کلمبیاست و برخلاف سه فیلم قبلی این کارگردان چیره دست با بازیگر ثابتش دیکاپریو، که مضامین گوناگونی چون جنایی، مافیایی، تاریخی و بیوگرافی را تجربه کرده بودند این بار فیلم جدیدشان، جنبه‌ای هیجانی ، دلهره آور و تا حدودی ترسناك دارد.
داستان فیلم از آنجه شروع می شود که در سال 1954، "تدی دنیلز" (Teddy Daniels) مارشالی است که به همراه همکار خود "چاک" (Chuck Aule) به جزیره ای به نام شاتر اعزام می شوند تا به موضوع گم شدن زندانی روان پریش و جنایتکاری که توانسته است با وجود اقدامات امنیتی از زندان فرار کند، رسیدگی کنند. با وقوع توفانی شدید، این دو مارشال در جزیره گیر می‌افتند. آنها برای رسیدگی به پرونده یک سری قتل و فرار مذنون دیوانه از یک تیمارستان به این جزیره سفر کرده اند. اما در طول رسیدگی به این پرونده اتفاقاتی در تیمارستان می افتد...
بعد از " مردگان " که توانست اسکار بهترین کارگردانی را برای "مارتین اسکورسیزی" به ارمغان بیاورد دیگر از مارتین اسکورسیزی خبری نبود (وی در این مدت فقط مستند و فیلم کوتاه و... می ساخت.) و اکنون بعد از 4 سال از آخرین ساخته سینمایی اش وی فیلمی را ساخته که کاملاً امضای خودش را بر روی آن حک کرده است. فیلم براساس داستانی از دنیس لهان ساخته شده است ، نویسنده ای که تعدادی از داستانهایش مانند "رودخانه مرموز" (ساخته "کلینت ایستوود") یا "Gone Baby Gone" (ساخته "بن افلک")  تبدیل به فیلم شده است. اما "جزیره شاتر" داستان چندان تازه ای برای گفتن ندارد. مارشالی است که به جزیره ای اعزام می شود و متوجه می شود که هیچ چیز سر جای خودش نیست و پشت پرده خبرهایی است. این طرح داستان را شاید بارها شنیده باشید و فیلمهای بسیاری هم مانندش دیده باشید اما چیزی که این فیلم را متمایز از بقیه می کند وجود "اسکورسیزی" در تمام لحظه های فیلم است. اسکورسیزی، بجای اینکه یک فیلم تریلری با داستان صد بار گفته شده ! را به تماشاگر ارائه کند بیشتر فیلم را به سمتی پیش برده است که فرق بین شخص دیوانه داستان و انسانهای سالم را به چالش بکشد! در واقع تدی در این فیلم دارای مشکلات زیادی است که از جمله آنها می توان به میگرن ، مرگ همسرش و اعتیاد وی به انواع مشروبات اشاره کرد که بعضاً این سوال را در ذهن تماشاگر ایجاد می کند که آیا این آدم دیوانه است یا بیماری که در جستجوی او هستند؟! این همان هنری است که فقط از دست "اسکورسیزی" بر می آید. یعنی بها دادن به شخصیت پردازی در فیلمها و به چالش کشیدن شخصیت های داستانهایش که البته این بار نیم نگاهی هم به ژانر ترسناک داشته است.
شخصیتی که تماشاگر به عنوان تد در فیلمی می شناسد نمایانگر فردی است علی رغم داشتن مشکلات عصبی سعی در پیدا کردن یک فرد دیوانه دارد! ضرباهنگ فیلم همانی است که از اسکورسیزی انتظار می رود، فیلمبرداری منحصر به فرد و البته پایان فیلم که احتمالاً بیشتر افراد با آن مشکل پیدا خواهند کرد!  که همگی باعث می شود تماشاگر بجای اینکه بگوید : این فیلم تکراری است ! بگوید : این فیلم ، فیلم اسکورسیزی است. "دی کاپریو" در این فیلم به مانند همه فیلمهای که با اسکورسیزی کار کرده است خوش درخشیده و توانسته به خوبی شخصیت تدی را جان بدهد. این چهارمین بار است که وی تحت رهبری اسکورسیزی قرار می گیرد و بدون شک موفقیت های هنری اش را مدیون اسکورسیزی است. "مارک رافالو" (Mark Ruffalo) نیز به خوبی توانسته است بازی نرم و روانی را ارائه دهد. رافالو از جمله بازیگرانی است که علی رغم داشتن توانایی های زیاد همواره در فیلمهای مهم، نقش های مکمل بازی کرده و در این فیلم نیز به خوبی همیشه، نقشش را ایفا کرده است و بالاخره بازیگران زن فیلم که همگی بازیگران قابلی هستند و البته اسکاری! . "پاتریشیا کلارکسون" (Patricia Clarkson) و "میشل ویلیامز" (Michelle Williams) که بازیهای بسیار خوبی از خود به نمایش گذاشته اند.
پیچیدگی ذهن و روان انسان در فیلم به زیبایی به تصویر کشیده شده است. اینکه در قالب ذهن آدمی هر داستان و سناریوی قابل باوری ممکن است بوجود آید.
در ابتدا اعلام شد كه جزيره شاتر در ۲ اكتبر ۲۰۰۹ اكران می‌شود. اما بعد از مدتی "پارامونت پيكچرز" (Paramount Pictures) رسما اعلام كرد كه اكران فيلم به ۱۹ فوريه ۲۰۱۰ خواهد افتاد. در خود وبگاه رسمی فيلم نيز اين امر تأييد شد. در واقع زمان اکران فیلم با "یک مرد جدی" (A Serious Man) عوض شد. که در واقع با این تعویق اکران، فیلم شانس خود را در مراسم اسکار 2009 با توجه به اینکه اکرانش به سال بعد موکول شد از دست داد! در حالی که گمانه زنی های بسیاری میشد که این همکاری اسکورسیزی با دیکاپریو نیز، همچون سه کار قبلیشان یکی از شانسهای مسلم کاندیداتوری برای اسکار، در رشته های مختلف به خصوص بهترین فیلم ، کارگردانی و بازیگر نقش اول باشد. با این وجود بسیاری با یاد آوری فیلم تحسین شده "سکوت بره ها" در سال 1991 که همچین شرایطی را مثل جزیره شاتر تجربه کرد و با وجود اکران در اوایل سال توانست اسکار های آخر سال را درو کند و همچنین فیلم "مهلکه" (The Hurt Locker)، معتقدند که جزیره شاتر هم شاید موفق شود که در سال 2010 تاریخ را تکرار کند؟!
شاید این فیلم جزو بهترین های "اسکورسیزی" جایی نداشته باشد اما بدون شک فیلمی است که می تواند تماشاگر را بعد از 4 سال به حال و هوای یک فیلم  اسکورسیزی ای برگرداند و این را فراموش نکنید که این فیلم در مقایسه با فیلمهای خود "اسکورسیزی" فیلم ضعیف تری است و نه در مقایسه با فیلمهای دیگر! این فیلم از آن دسته فیلمهایی است که باید آن را دید و بدون شک یکی از بهترین فیلمهای سال 2010 است.

"رستگاری از شاوشنک" یا "فرار از شاوشنک" (The Shawshank Redemption) فیلمی است به کارگردانی "فرانک دارابونت" (Frank Darabont) و محصول سال ۱۹۹۴ شرکت آمریکایی "کلمبیا پیکچرز" است که بر اساس رمانی از "استفن کینگ" (Stephen King) با نام "ریتا هیورث و رستگاری از شاوشنک" (Rita Hayworth and Shawshank Redemption) که در سال 1982 منتشر شد، ساخته شده‌است و در آن "تیم رابینز" (Tim Robbins) در نقش "اندی دوفرین" (Andy Dufresne) و "مورگان فریمن" (Morgan Freeman) در نقش "الیس رد ردینگ" (Ellis Boyd 'Red' Redding) بازی می‌کنند.
داستان رستگاری شاوشنگ در سال ۱۹۶۴ اتفاق می‌افتد و درباره یک بانکدار به نام اندی دفرسن (تیم رابینز) است که اشتباهاً به جرم قتل همسرش به حبس ابد در زندان ایالتی شاوشنگ محکوم می‌شود. او در زندان با فضایی پر خشونت و رشوه خواری مواجه می‌شود. در این خلال با زندانی سابقه داری به نام رد (مورگان فریمن) که به کار قاچاق کالا از بیرون به داخل زندان مشغول است، طرح دوستی می‌ریزد و به کمک او موفق به فرار می‌شود. داستان بر روی رابطه بین اندی و رد ردینگ و همچنین فرار او از زندان متمرکز است.
او ابتدا خود را نزد رئیس زندان عزیز جلوه می‌دهد و با گرفتن یک انجیل در دستش و خواندن آیات آن نظر رئیس زندان را به خود جلب می‌کند، چندی بعد در کتابخانه زندان کار می‌کند و پس از آن امور حسابداری رئیس زندان را انجام می‌دهد.
در این دوران با فردی آشنا می‌شود که به او اعتراف می‌کند که همسر اندی را کشته ‌است اما رئیس زندان با شنیدن این سخنها اندی را در انفرادی می‌اندازد....
در مراسم جایزه اسکار سال ۱۹۹۴ این فیلم نامزد هفت اسکار شد.
    * نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم
    * نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای مورگان فریمن
    * نامزد جایزه اسکار بهترین فیلمنامه
    * نامزد جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری
    * نامزد جایزه اسکار بهترین ویرایش فیلم
    * نامزد جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم
    * نامزد جایزه اسکار بهترین صدابرداری
اما نتوانست حتی یکی از آنها را به دست آورد. البته دلیل اصلی اینکه فیلم نتوانست هیچ اسکاری بدست آورد، وجود دو رقیب قدرتمند در آن سال بود. در مراسم اسکار در آن سال دو اثر ماندگار سینمای جهان، یعنی: "داستان عامه پسند" (Pulp Fiction) اثری از "کوئنتین تارانتینو" (Quentin Tarantino) و "فارست گامپ" (Forrest Gump) اثری از "رابرت زمکیس" (Robert Zemeckis)، حضور داشتند. می توان گفت این بدشانسی دارابونت و همکارانش بود که هر سه این فیلمها در یک سال به اکران در آمدند.
این فیلم مطمئناً یکی از بهترین فیلمهایی است که تا به حال در عمرتان دیده اید! گرچه از بسیاری جنبه ها شبیه  فیلم "مسیر سبز" (The Green Mile) است، اما در بسیاری جنبه ها از آن بهتر است. در حقیقت این دو فیلم به ما نشان داده که استیفن کینگ، نه تنها در داستانسرایی ترسناک استاد است، بلکه در توصیف رویدادهای زندگی به نثر روان نیز چیره دست است و می تواند روح انسان را تحت تأثیر قرار داده و قلبها را تکان دهد!
با اینکه طرح کلی داستان، ساده است، اما کینگ توانسته بخوبی آن را پرورش دهد و دارابونت هم آن را به یکی از آثار با ارزش سینمای جهان مبدل کند. البته هر دو بازیگر اصلی فیلم هم اسکاری هستند و بازی بسیار خته و زیبایی از خود به نمایش گذاشته اند. مخصوصاً در مورد مورگان فریمن که می شود گفت یکی از بهترین بازیهای خود را انجام داده است و این عامل بر روی موفقیت فیلم بی تأثیر نبوده است.
این فیلم در سایت معتبر و جهانی imdb ، هم اکنون با اخذ 485757 رأی و امتیاز عالی 9.2 از 10، توانسته بهترین فیلم تایخ سینمای جهان از دیدگاه معتبرترین سایت فیلم در جهان باشد و در رتبه اول بایستد.
اگر فیلم را ندیده اید، وقت را از دست ندهید، چون با دیدن آن هیچوقت پشیمان نخواهید شد!

"جزیره شاتر" (Shutter Island) نام فیلمی روانشناسانه، رمزآلود و هیجان انگیز، ساخته "مارتین اسکورسیزی" (Martin Scorsese) است که در سال ۲۰۰۹ ساخته شده و در ۱۹ فوريه ۲۰۱۰ اکران شد. در این فیلم "لئوناردو دی کاپری" (Leonardo DiCaprio) و همانند ۳ فیلم قبلی اسکورسیزی یعنی "دار و دسته‌های نیویورکی" (Gangs of New York) ، "هوانورد" (The Aviator) و "مردگان" (The Departed) در نقش اول حضور دارد. جزيره شاتر اقتباسی است از رمانی با همين نام نوشته "دنیس لهان" (Dennis Lehane) که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.
این فیلم محصول کمپانی پارامونت و کلمبیاست و برخلاف سه فیلم قبلی این کارگردان چیره دست با بازیگر ثابتش دیکاپریو، که مضامین گوناگونی چون جنایی، مافیایی، تاریخی و بیوگرافی را تجربه کرده بودند این بار فیلم جدیدشان، جنبه‌ای هیجانی ، دلهره آور و تا حدودی ترسناك دارد.
داستان فیلم از آنجه شروع می شود که در سال 1954، "تدی دنیلز" (Teddy Daniels) مارشالی است که به همراه همکار خود "چاک" (Chuck Aule) به جزیره ای به نام شاتر اعزام می شوند تا به موضوع گم شدن زندانی روان پریش و جنایتکاری که توانسته است با وجود اقدامات امنیتی از زندان فرار کند، رسیدگی کنند. با وقوع توفانی شدید، این دو مارشال در جزیره گیر می‌افتند. آنها برای رسیدگی به پرونده یک سری قتل و فرار مذنون دیوانه از یک تیمارستان به این جزیره سفر کرده اند. اما در طول رسیدگی به این پرونده اتفاقاتی در تیمارستان می افتد...
بعد از " مردگان " که توانست اسکار بهترین کارگردانی را برای "مارتین اسکورسیزی" به ارمغان بیاورد دیگر از مارتین اسکورسیزی خبری نبود (وی در این مدت فقط مستند و فیلم کوتاه و... می ساخت.) و اکنون بعد از 4 سال از آخرین ساخته سینمایی اش وی فیلمی را ساخته که کاملاً امضای خودش را بر روی آن حک کرده است. فیلم براساس داستانی از دنیس لهان ساخته شده است ، نویسنده ای که تعدادی از داستانهایش مانند "رودخانه مرموز" (ساخته "کلینت ایستوود") یا "Gone Baby Gone" (ساخته "بن افلک")  تبدیل به فیلم شده است. اما "جزیره شاتر" داستان چندان تازه ای برای گفتن ندارد. مارشالی است که به جزیره ای اعزام می شود و متوجه می شود که هیچ چیز سر جای خودش نیست و پشت پرده خبرهایی است. این طرح داستان را شاید بارها شنیده باشید و فیلمهای بسیاری هم مانندش دیده باشید اما چیزی که این فیلم را متمایز از بقیه می کند وجود "اسکورسیزی" در تمام لحظه های فیلم است. اسکورسیزی، بجای اینکه یک فیلم تریلری با داستان صد بار گفته شده ! را به تماشاگر ارائه کند بیشتر فیلم را به سمتی پیش برده است که فرق بین شخص دیوانه داستان و انسانهای سالم را به چالش بکشد! در واقع تدی در این فیلم دارای مشکلات زیادی است که از جمله آنها می توان به میگرن ، مرگ همسرش و اعتیاد وی به انواع مشروبات اشاره کرد که بعضاً این سوال را در ذهن تماشاگر ایجاد می کند که آیا این آدم دیوانه است یا بیماری که در جستجوی او هستند؟! این همان هنری است که فقط از دست "اسکورسیزی" بر می آید. یعنی بها دادن به شخصیت پردازی در فیلمها و به چالش کشیدن شخصیت های داستانهایش که البته این بار نیم نگاهی هم به ژانر ترسناک داشته است.
شخصیتی که تماشاگر به عنوان تد در فیلمی می شناسد نمایانگر فردی است علی رغم داشتن مشکلات عصبی سعی در پیدا کردن یک فرد دیوانه دارد! ضرباهنگ فیلم همانی است که از اسکورسیزی انتظار می رود، فیلمبرداری منحصر به فرد و البته پایان فیلم که احتمالاً بیشتر افراد با آن مشکل پیدا خواهند کرد!  که همگی باعث می شود تماشاگر بجای اینکه بگوید : این فیلم تکراری است ! بگوید : این فیلم ، فیلم اسکورسیزی است. "دی کاپریو" در این فیلم به مانند همه فیلمهای که با اسکورسیزی کار کرده است خوش درخشیده و توانسته به خوبی شخصیت تدی را جان بدهد. این چهارمین بار است که وی تحت رهبری اسکورسیزی قرار می گیرد و بدون شک موفقیت های هنری اش را مدیون اسکورسیزی است. "مارک رافالو" (Mark Ruffalo) نیز به خوبی توانسته است بازی نرم و روانی را ارائه دهد. رافالو از جمله بازیگرانی است که علی رغم داشتن توانایی های زیاد همواره در فیلمهای مهم، نقش های مکمل بازی کرده و در این فیلم نیز به خوبی همیشه، نقشش را ایفا کرده است و بالاخره بازیگران زن فیلم که همگی بازیگران قابلی هستند و البته اسکاری! . "پاتریشیا کلارکسون" (Patricia Clarkson) و "میشل ویلیامز" (Michelle Williams) که بازیهای بسیار خوبی از خود به نمایش گذاشته اند.
پیچیدگی ذهن و روان انسان در فیلم به زیبایی به تصویر کشیده شده است. اینکه در قالب ذهن آدمی هر داستان و سناریوی قابل باوری ممکن است بوجود آید.
در ابتدا اعلام شد كه جزيره شاتر در ۲ اكتبر ۲۰۰۹ اكران می‌شود. اما بعد از مدتی "پارامونت پيكچرز" (Paramount Pictures) رسما اعلام كرد كه اكران فيلم به ۱۹ فوريه ۲۰۱۰ خواهد افتاد. در خود وبگاه رسمی فيلم نيز اين امر تأييد شد. در واقع زمان اکران فیلم با "یک مرد جدی" (A Serious Man) عوض شد. که در واقع با این تعویق اکران، فیلم شانس خود را در مراسم اسکار 2009 با توجه به اینکه اکرانش به سال بعد موکول شد از دست داد! در حالی که گمانه زنی های بسیاری میشد که این همکاری اسکورسیزی با دیکاپریو نیز، همچون سه کار قبلیشان یکی از شانسهای مسلم کاندیداتوری برای اسکار، در رشته های مختلف به خصوص بهترین فیلم ، کارگردانی و بازیگر نقش اول باشد. با این وجود بسیاری با یاد آوری فیلم تحسین شده "سکوت بره ها" در سال 1991 که همچین شرایطی را مثل جزیره شاتر تجربه کرد و با وجود اکران در اوایل سال توانست اسکار های آخر سال را درو کند و همچنین فیلم "مهلکه" (The Hurt Locker)، معتقدند که جزیره شاتر هم شاید موفق شود که در سال 2010 تاریخ را تکرار کند؟!
شاید این فیلم جزو بهترین های "اسکورسیزی" جایی نداشته باشد اما بدون شک فیلمی است که می تواند تماشاگر را بعد از 4 سال به حال و هوای یک فیلم  اسکورسیزی ای برگرداند و این را فراموش نکنید که این فیلم در مقایسه با فیلمهای خود "اسکورسیزی" فیلم ضعیف تری است و نه در مقایسه با فیلمهای دیگر! این فیلم از آن دسته فیلمهایی است که باید آن را دید و بدون شک یکی از بهترین فیلمهای سال 2010 است.

شناسه :
نام اصلي:
ايميل:
تايپ مجدد:
گذرواژه:
تايپ مجدد: