"سُلیمان کِین" یا "سولومون کین" (Solomon Kane)، فیلمی است به کارگردانی "مایکل جی باست" (Michael J. Bassett)، بر مبنای کارکتر سلیمان کین در "مجله پالپ" (pulp magazine)، که در سال 1928 توسط "رابرت ای هوارد" (Robert E. Howard) خلق شد. همچنین تا کنون چندین سری داستان کمیک، از سوی شرکت "مارول" (Marvel Comics) از روی این کارکتر ساخته شده است. در این فیلم "جیمز پیورفوی" (James Purefoy) در نقش اصلی بازی می کند. با اینکه حق ساخت فیلم از سال 1997 گرفته شده بود، اما شروع ساخت فیلم تا سال 2008 به تعویق افتاد. این فیلم اولین قسمت از سه گانه آن است. این فیلم برای اولین بار در "فستیوال فلم تورنتو" (Toronto Film Festival) در سال 2009 به نمایش در آمد و سپس در فرانسه بصورت عمومی اکران شد.
داستان سُلیمان کِین، داستان قهرمان یا ضد قهرمانی است که میان نجات خود یا مردم خود مردد است. قهرمان محزون تنها یک هدف و آرزو دارد و آن از بین بردن شیطان در تمامی فرمهای آن است. اما در این راه خود شیطان او را به مبارزه می طلبد. Solomon سُلیمان کِین یک چیز دارد که آنرا از دیگر فیلمها جدا میکند ، آنهم سازندگان آن هستند . مدتهاست که چشم و ذهن بینندگان به سلایق و افکار و رفتار هالیوودی ها خو گرفته است. دیدن فیلمهایی که محصول کشورهای دیگرند باعث میشود مخاطب این فرصت را پیدا کند تا با سبکهای فیلمسازی دیگر کشورها نیز آشنا شود . سُلیمان کِین، محصول سه کشور فرانسه ، چک و انگلستان است. خود بازیگر نقش سُلیمان کِین انگلیسی است ولی کل فیلم، بازار مشترک است!  سُلیمان کِین، داستان حماسی خوب و بد را بیان می کند . داستان قدیمی شیطان و فرشته. فیلم در قرن 17 میگذرد . زمانی که مردم به چنین چیزهایی بیشتر اعتقاد داشتند. به همین علت نویسندگان چنین داستانهایی سعی می کنند از قرون وسطی ( وسطا ) برای بستر سازی داستانهایشان استفاده کنند چون برای مخاطبانشان باورپذیرتر است. فیلم Solomon Kane هم به خوبی از این قضیه بهره جسته و از تمام عناصر داستانی زمان برای به تصویر کشیدن تخیل استفاده کرده است. قرن پیورتین هفدهم ، "سُلیمان کِین" که فرد مزدوری بوده، در اثر سانحه ای روحش توسط اهریمن نفرین می شود و حالا باید برای پس گرفتن روحش، با اهریمن مبارزه کند!
طراحی کارکترها و صحنه ها همه نوعی رنگ وبوی اصالت و قدیمی بودن دارند. هنگام تماشای محیط یا حتی صورت و ظاهر بازیگران می دانید که اینها آمریکایی هایی نیستند که نقش اروپایی را بازی می کنند بلکه خود آنهایند. Solomon Kane  را نمی توان تنها در زمره فیلمهای متداول اکشن قرار داد. از بسیاری از جنبه ها، این فیلم را جزء فیلمهای مستقل قرار داده اند. منتقدین بر این باورند که درگیریها و کشمکش های خود  Solomon Kane  در کنار نشان دادن ترس و اعتقادات مردم نمی تواند صرفا جهت مشغول ساختن بینندگان باشد. اما نکته قابل توجه این است که اگر Solomon Kane  بیشتر معطوف سینمای سرگرمی ( یا سینما سرگرمی صرف ) میشد بسیار دیدنی تر بود. به چالش کشیدن بیننده تنها با چند زوم دوربین روی بازیگر و نشان دادن باران و آتش ( نماد تناقض ) و غیره، شدنی نیست. مشکل دیگر Solomon Kane بازیگر نقش آن است. آیا واقعاً بازیگر دیگری برای این نقش در فرانسه یا انگلیس نبود ؟  در نمای اول بسیار شبیه "هوگ جکمن" (Hugh Jackman) در فیلم "ون هلسینگ" (Van Helsing) است . "هوگ جکمن" هیچوقت با بازی در ون هلسینگ، ادعایی نکرد اما با این حال آنقدر این نقش را خوب بازی کرد که تبدیل به یک Van Helsing جاودانه شود . اما در مورد "جیمز پیورفوی" بازیگر نقش Solomon Kane اینطور نیست. مخصوصاً صحنه های شمشیرزنی و اکشن این بازیگر. کارگردان باید قبل از شروع فیلم به او تعلیمات فشرده رزمی میداد!
نکته جالب اینکه بازیگران مکمل نقشهای خود را به خوبی ایفاء کرده اند. واقعا مشکل این فیلم خود James Purefoy است . وقتی لحظه های خشم و نفرت و شمشیر زنی او را می بینید، از خود می پرسید که فلسفه استفاده از این بازیگر چه بوده که همه را انگشت به دهان گذاشته است! صحنه های زد و خورد و شمشیر کشی  چیزی است که باید به دست بزرگان هالیوودی می افتاد. از انصاف که نگذریم فضای کلی فیلم دیدنی است. جلوه های ویژه خوبی دارد. طراحی صحنه و چهره، همه انعکاس فرهنگهای مختلفند که به چند ملیتی بودن فیلم برمیگردد. Solomon Kane روایت داستانی خوبی هم دارد و از صحنه برداری زیبایی هم برخوردار است. James Purefoy باید قدر بازی در این فیلم را میدانست. Solomon Kane می توانست او را به یک ستاره تبدیل کند نه یک بازنده!
در هر حال Solomon Kane فیلمی است اکشن و فانتزی و شاید هم ترسناک! پر از صحنه های خونی و خشن با داستانی حماسی. Solomon Kane یک فانتزی تاریک است .

"آلیس در سرزمین عجایب" (Alice in Wonderland) نام فیلمی از "تیم برتون" (Tim Burton) است که بر اساس رمان معروف "لوئیس کارول" (Lewis Carroll) به همین نام ساخته شده‌است. این فیلم در ۵ مارس سال ۲۰۱۰ میلادی در امریکا اکران شد. این فیلم به کارگردانی تیم برتون ، کارگردان توانا و با سابقه در زمینه تولید فیلم های در ژانر فانتزی و کودکانه ساخه شده است که هفتمین همکاری "جانی دپ" (Johnny Depp) و تیم برتون بعد از فیلم موزیکال "سوئینی تاد" (Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street) بود.
در این فیلم ۱۰ سال از زمان نخستین دیدار آلیس از سرزمین عجایب می‌گذرد. آلیس اکنون دختری ۱۹ ساله، و از یک خانواده انگلیسی عصر ویکتوریایی است که برای فرار از یک پیشنهاد ازدواج در یک میهمانی، به‌دنبال خرگوش سفیدی راه می افتد و مجدداً سر از سرزمین عجایب در می‌آورد.
اوضاع سرزمین عجایب بسیار دگرگون شده است. ملکهٔ سرخ علیه خواهر خود، ملکهٔ سفید، توطئه کرده و بر سرزمین عجایب سیطره خویش را گسترانیده است. ساکنین سرزمین عجایب آماده اند تا با کمک آلیس دست به شورش بزنند و ملکه سرخ را براندازند. در جریان فیلم، به مرور آلیس وقایع ۹ سالگی خود در سرزمین عجایب را بصورت فلش‌بک به یاد می آورد، و در نهایت به کمک دوستانش (کلاه دوز دیوانه، گربه چشیر، کرم شبتاب، دوقلوهای دیدلدام و دیدلدو، و دیگران) موفق به براندازی ملکه سرخ می‌شود.
ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب (Alice's Adventures in Wonderland) نام کتابی است که لوئیس کارول در سال ۱۸۶۵ (میلادی) منتشر کرد. این کتاب که برای کودکان نوشته شده‌است داستان خیالی سفر دختری بنام آلیس را تعریف می‌کند که به دنبال خرگوش سفیدی به سوراخی در زمین می‌رود و در آنجا با ماجراهای عجیبی روبرو می‌شود.
داستان کاملا اتفاقی آغاز می‌گردد و با تمایل کودکانه آلیس برای عبور از دری کوچک و ورود به باغی پر از گل ادامه می‌یابد. آرزوهای دور از حقیقتی که محقق می‌گردند و موجودات عجیبی که در آن سرزمین حضور دارند ادبیات خیال‌پردازی داستان را شکل می‌دهند و مفاهیمی عمیق را در قالب داستانی کودکانه بیان می‌کنند. آلیس در سرزمین عجایب و ادامه های آن که "آنسوی آیینه و چرا آلیس آنجا را یافت" (Through the Looking-Glass, and What Alice Found There) (۱۸۷۲) نام دارد در طی یک قرن و نیم بی وقفه تجدید چاپ گردیده و نه تنها در عرصه چاپ و نشر کتاب و تصویرگری بلکه در دیگر عرصه‌های هنر نظیر انیمیشن، فیلم، عکاسی و نقاشی نیز تاثیر گذار و الهام بخش بوده‌است.
تا کنون پنج ترجمه به زبان فارسی از این رمان ارائه شده که آخرین آن آلیس در سرزمین عجایب‏، ترجمه زویا پیرزاد (۱۳۷۵) است.
داستان فیلم با توجه به اینکه فیلم ها و کارتون های زیادی از آن ساخته شده است دستخوش تغییر آن چنانی نشده است. تا کنون قریب به بیش از 20 فیلم، انیمیشن و سریال از روی این رمان زیبا ساخته شده است!
آلیس در سرزمین عجایب، بار دیگر ضیافتی از رنگ و نور پرده نقره‌ای را به تسخیر خود درمی‌آورد.
تیم برتون در اقتباس از داستان كلاسیك لوئیس كارول، یك فانتزی تمام‌عیار می‌سازد و برای تسخیر روح و روان تماشاگر، از نبوغش بهره می‌گیرد؛ نبوغی كه می‌تواند این جسارت را به كارگردان «آلیس در سرزمین عجایب» بدهد كه سن آلیس را بالا ببرد! در فیلم برتون، آلیس كه حالا 19ساله شده، مجدداً خرگوش سفید را دنبال می‌كند و باز هم وارد سرزمین عجایب می‌شود. فانتزی نهفته در تاروپود داستان، با سناریوی "لیندا وولورتن" (Linda Woolverton) سطحی فراتر می‌یابد و برتون روی صندلی كارگردان، محملی برای تبلور دلمشغولی همیشگی‌اش می‌یابد: «هر چه عجیب‌تر، بهتر!». آلیس در سرزمین عجایب می‌كوشد تا اعجاب‌انگیز بودن را به عنوان مهم‌ترین منطق روایی اثر، جا بیندازد.
این ویژگی وقتی با قاب‌هایی سرشار از رنگ و نور كه هارمونی‌شان چشم‌نواز هستند، همراه می‌شود با یاری حاشیه صوتی غنی و موسیقی سحرانگیز "دنی اِلفمن" (Danny Elfman) می‌تواند تماشاگر را مبهوت و شگفت‌زده كند. به این ترتیب آشنایی‌زدایی سناریو، در مرحله كارگردانی نیز با انواع و اقسام تمهیدات برای عجیب و غریب‌تر بودن همراه می‌شود. وقتی در نمایی زیبایی بصری چنان موج می‌زند كه گویی با یك شاهكار بلامنازع هنر نقاشی روبه‌رو هستیم، نمی‌توان سلیقه هنری ناب برتون را تحسین نكرد.
هرچند همین برتون نابغه، مانند برخی دیگر از ساخته‌های این سال‌هایش موفق نمی‌شود انسجام اثر را حفظ كند. فیلم در لحظاتی، مناسب بچه‌های گروه سنی الف به نظر می‌رسد و در سكانس‌هایی ظرافت‌هایی را لحاظ می‌كند و ارجاع‌هایی می‌دهد كه با فانتزی‌های شیرین اسپیلبرگی فرسنگ‌ها فاصله دارد.
اگر اسپیلبرگ در آثار علمی- تخیلی دهه هشتادش، آرمان‌های مردی را به تصویر می‌كشید كه دلش می‌خواست كودك بماند، برتون كاراكتر كودك داستانی را كه همه آن را از حفظ هستند به جوانی 19ساله تبدیل می‌كند. كودك دیروز حالا بزرگ شده ولی همچنان گرفتار رویای كودكی است. نوع و نحوه پردازش این رویاها با تمام باج‌های بعضاً ناگزیری كه برتون به تماشاگر تین‌ایجر داده است (كمپانی نمی‌توانست در اقتباس از داستان آلیس در سرزمین عجایب مخاطب كودك و نوجوان را نادیده بگیرد) بارقه‌هایی از نبوع را نیز به نمایش می‌گذارد.
 بار دیگر این ذهن متخیل برتون است كه در آسمان هنر هفتم امكان پرواز یافته است. هرچند این تخیل با ظرافت هنری و سلیقه بصری همراه شده ولی فیلم به مرور آن‌قدر منطق كارتونی‌بودنش‌ را مورد استفاده و تأكید قرار می‌دهد كه از حساسیت مخاطب نسبت به عوالم عجیبی كه بر كاراكترها می رود، كاسته می‌شود. شاید به همین دلیل است كه برتون در چند پرده نهایی فیلمش به اكشن روی می‌آورد و حتی از تغییر لحن و از دست دادن هارمونی دو سوم ابتدای فیلمش، هراسی به دل راه نمی‌دهد.
آلیس در سرزمین عجایب گرچه مورد توجه تماشاگران قرار گرفته و پس از اكران در آمریكا، در اكران جهانی‌اش نیز توانسته توجه مخاطبان را به خود جلب كند ولی منتقدان واكنش‌های متفاوتی را بروز داده‌اند. درست مثل «سوئینی‌تاد» این‌بار نیز برخی سینمایی‌نویسان فیلم را شاهكار نامیده‌اند و تعدادی از منتقدان بر باور‌ناپذیربودن فانتزی اثر تاكید كرده‌اند.
می‌توان گفت پس از "ماهی‌بزرگ" (Big Fish - 2003) برتون هنوز نتوانسته فیلمی خلق كند كه انسجامی درخور داشته باشد و این‌بار در آلیس در سرزمین عجایب، توانایی‌اش در كارگردانی نمی‌تواند بر كاستی‌های متن غلبه كند.
برتون در فیلمی كه بیشترین بستر را برای سحركردن مخاطب با قوه تخیل شگفت‌انگیزش یافته، به ندرت می‌تواند از سطح فراتر برود. همه آن رنگ و لعاب‌ها، كاراكترهای عجیب و حتی دیوانه، نماهایی كه به كارت پستال‌هایی چشم‌نواز می‌مانند، در كنار بهره‌گیری از تازه‌ترین فناوری‌های سینمایی هالیوود، نمی‌توانند اغتشاشات سناریو را بپوشانند.
حتی به نظر می‌رسد كه خود برتون هم این بار بیشتر مقهور امكانات تكنیكی و قابلیت‌هایی كه داستان در اختیارش قرار ‌داده بوده و نتیجه با وجود تمام تبلیغاتی كه پیرامون فیلم به راه افتاده؛ چیزی فراتر از اثری چندپاره نیست. آلیس در سرزمین عجایب نشان می‌دهد كه حتی نابغه‌ها هم برای رفتن به سر صحنه فیلمبرداری، به سناریوی منسجم احتیاج دارند.
سال‌ها پیش وقتی جانی‌دپ در "ادوارد دست‌قیچی" (Edward Scissorhands) بازی می‌كرد، شهرت و اعتبار امروزش را نداشت،‌ همچنان كه برتون هم در آن دوران كارگردان فوق‌العاده‌ای محسوب نمی‌شد. در گذر این سال‌ها تیم برتون و جانی دپ در پروژه‌های مختلفی با یكدیگر همكاری كرده‌اند و می‌توان گفت دپ به متفاوت‌ترین نقش‌های زندگی‌اش، درمقابل دوربین برتون جان بخشیده است. نكته مهم و كلیدی در مورد دپ- كه شاید مهم‌ترین دلیل تداوم همكاری‌اش با برتون باشد- انعطاف‌ فوق‌العاده چهره‌اش است؛ انعطافی كه باعث می‌شود در هزارتوی ذهن پیچیده‌ تیم برتون همواره جایی برای این بازیگر وجود داشته باشد. جانی‌دپ پس از «سوئینی‌‌تاد» این‌بار در آلیس در سرزمین عجایب، نقش متفاوتی را تجربه كرده كه درست در نقطه مقابل همكاری قبلی‌اش با تیم برتون قراردارد. "هلنا بونهم كارتر" (Helena Bonham Carter)، همسر تیم برتون هم كه در همه این سال‌ها در آثار خالق «ادوارد دست قیچی» حضور داشته، در سهم‌بخشیدن به فانتزی اثر نقش موثری ایفا كرده است.
جلوه های ویژه فیلم بسیار عالی است و همان طور که خود تیم برتون گفته بود ، در این فیلم با آلیس و مردمان تازه ای با سرزمین عجایب منحصر به فردتری آشنا می شویم. وجود دو برادر چاق ، موش زبل ، خرگوشی ترسو ، خرگوشی زرنگ ، گربه ای دورو ، سگی دلسوز و ... همه و همه شخصیت هایی هستند که در این جهان و نه در دنیای خیالی آلیس هستند و ما همواره با آنان در ارتباط هستیم!
با اینکه داستان کشش لازم را داشت اما همه چیز خیلی سریع اتفاق می افتد. این فیلم با توجه به فروش بالا و اخبار داغی که از آن به بیرون درز کرده بود، میتوانست خیلی بهتر ساخته شود .
از لحاظ کیفیت ، جلوه های ویژه و به خصوص گریم شخصیت های اصلی داستان و به خصوص جانی دپ در نقش کلاهدوز و هلنا بونهام کارتر در نقش ملکه قرمز بسیار عالی بود به طوریکه انتشار اولین تصاویر از این شخصیت ها همه را شگفت زده کرد.
اما داستان فیلم آنطور که باید و شاید پیش نرفت ، این داستان کشش لازم برای رسیدن به 2 یا 3 قسمت را هم داشت که قطعاً این موضوع باعث جذاب تر شدن و بهتر شدن فیلم هم میشد.
آلیس در سرزمین، دیگر چیزی نمانده که به میلیارد دلاری های هالیوود بپیوندد و به برترین و موفق ترین اثر تیم برتون در گیشه تبدیل شود. این فیلم پس از گذشت 76 روز از اکران آن، موفق شده به فروش کلی 980,666,065 دلار دست یابد. و این در حالی است که اکران آن همچنان در اریکا و جهان ادامه دارد. هر چند افزایش سالانه قیمت بلیت سینما به ویژه قیمت بالای بلیت در سالن های مجهز به سیستم نمایش سه بعدی هم تأثیر به سزایی در افزایش میزان فروش فیلم داشته است اما موفقیت برتون و بازیگران و جلوه های ویژه و دیگر جنبه های قوت این فیلم را نمی توان نادیده گرفت.
در کل می توان گفت که آلیس شگفت انگیز است، ولی بالاتر از آن یک شاهکار جلوه های ویژه به حساب می آید. نمایی است از دنیای زیبایی که باید به نظاره آن نشست.

نام فیلم: The Matrix Revolutions

"انقلاب‌های ماتریکس" (The Matrix Revolutions) ، سومین و آخرین فیلم در "سه‌گانهٔ ماتریکس" (The Matrix trilogy) است. این فیلم که به مانند دو فیلم پیشین آمیزه‌ای از فلسفه و اکشن است، در جست‌وجوی به پایان رساندن سؤالی بود که در فیلم قبل، رستاخیز ماتریکس ایجاد شده بود. این فیلم به وسیلهٔ برادران واچوفسکی  نوشته و کارگردانی شد. این فیلم به طور هم‌زمان، در ۵ نوامبر ۲۰۰۳ (تقریباً 6 ماه پس از اکران فیلم دوم) در شصت کشور دنیا عرضه شد. گرچه این فیلم، آخرین در مجموعهٔ ماتریکس بود، اما خط داستان در بازی The Matrix Online ادامه یافت.
این فیلم، نخستین فیلم زنده-اکشنی بود که به طور هم‌زمان هم به طریق معمول و هم برای سینماهای "آی‌مکس" (IMAX) عرضه می‌شد. برادران واچوفسکی همراه ستارگانی چون کیانو ریوز و جادا پینکت اسمیت در گشایش و افتتاحیهٔ پخش فیلم در توکیو حاضر بودند!
نویسندگی فیلمنامه و کارگردانی این اثر مانند دو قسمت قبلی بر عهده برادران واچوفسکی و تهیه کننده آن نیز جوئل سیلور بوده است. منتشرکنندگان این فیلم نیز همانند قسمت های پیشین کمپانی برادران وارنر و کمپانی ویلیج رودشو استرالیا بوده اند. بودجه ساخت این فیلم 129 دقیقه ای حدود 110 میلیون دلار بوده که فروش آن حدود 425 میلیون دلار عایدی داشته است.
دستمزد کیانو ریوز در فیلم انقلاب ماتریکس 15 میلیون دلار بعلاوه 15 در صد از کل سود فیلم بوده است و برای فیلم بارگذاری مجدد ماتریکس نیز 15 میلیون دلار بعلاوه 15 درصد از کل سود فیلم و همین طور برای فیلم ماتریکس نیز 10 میلیون دلار بعلاوه 10 درصد از کل سود فیلم دریافت کرده است.
در انتهای فیلم قبلی نیو به کما میرود و فرد دیگری به نام بن نیز که با نیو دشمنی دارد در یک حادثه به کما میرود. اما در ادامه این فیلم، نمونه های عصبی نیو نشان میدهد که او مانند فردی در خواب بسر میبرد و به گونه ای به ماتریکس متصل است و در کما نیست. مورفیس برای پیدا کردن نیو که در یک ایستگاه مترو مابین منبع و ماتریکس به دام افتاده است وارد ماتریکس میشود. این ایستگاه مثال و استعاره ای از برزخ است و تمامی دیالوگهایی که در این بخش فیلم بیان می شوند، کاملاً جنبه فلسفی یا مذهبی دارند و بسیار هوشمندانه تنظیم شده اند. نیو در آن راهروی زیرزمینی با خانواده ای روبرو میشود و آنها به او میگویند که او زندانی مراوینگیان است و آنها نیز برای آزادی دختر خود به ملاقات مراوینگیان رفته اند. مورفیس و ترینیتی در پی تماسی که از طرف اوراکل به آنها میشود به دیدن او میروند و اوراکل به آنها میگوید که نیو زندانی مراوینگیان است. مورفیس و ترینیتی به همراه سراف محافظ اوراکل به سراغ مراوینگیان میروند و پس از فراز و نشیب بسیار میتوانند نیو را آزاد کنند. در ادامه مورفیس ، ترینیتی و نیو به سفینه باز میگردند، سفینه مورفیس در پایان فیلم قبلی توسط سنتینل ها نابود شده بود ولی هنوز دو سفینه دیگر باقی بود و در حالی که آن دو سفینه تصمیم بازگشت به زایان را داشتند نیو در خواست میکند تا با یک سفینه به شهر ماشینها برود ولی همگی با او مخالفت میکنند، تا اینکه نایوبی فرمانده یکی از آن دو سفینه درپی اعتقادی که مورفیس به نیو دارد قبول میکند تا سفینه خود را در اختیار نیو قرار دهد. نیو به همراه ترینیتی با یک سفینه قصد حرکت به سمت شهر ماشینها را داشتند که بن پس از به هوش آمدن برای آنها دردسر ساز شده و با آنها درگیر میشود که این درگیری منجر به مرگ بن و نابینا شدن نیو میشود.
در ادامه فیلم زایان مورد حمله ماشینها قرار میگیرد وتا پای نابودی پیش میرود، تا اینکه سفینه ای که تصمیم بازگشت داشت، به زایان میرسد و از ای ام پی که روی سفینه نصب بود استفاده میکنند و تمامی ماشینهایی که در زایان بودند را از بین میبرد ولی تا ساعاتی دیگر زایان مورد حمله ماشینهای دیگری قرار خواهد گرفت.
نیو و ترینیتی پس از اینکه وارد شهر ماشینها میشوند مورد حمله قرار میگیرند که نیو تعدادی از آنها را با نیروی خود نابود میکند ولی در نهایت حملات، کنترل سفینه از بین میرود و در پی برخورد با دیواری کوه مانند منجر به مرگ ترینیتی میشود. نیو با اینکه نابینا شده است توانایی دیدن همه چیز را با ظاهری دیگر دارد، نیو در پی ملاقات با صدایی که رهبر شهر ماشینهاست به او میگوید که این شهر از قدرت اسمیت که توانایی تکثیر خود را دارد در امان نیست و نیو از او میخواهد در عوض اینکه اسمیت را نابود میکند دوباره صلح و امنیت به زایان بازگردد. رهبر شهر ماشینها نیز درخواست نیو را میپذیرد و نیو را به ماتریکس متصل میکند. پس از اتصال نیو به ماتریکس به ناگاه حمله ماشینها به زایان متوقف میشود که همه اهالی زایان به کاری که نیو برای آنها میکند پی میبرند. در ادامه فیلم صحنه های بسیار دیدنی و جذاب از مبارزه نیو و اسمیت بوجود می آید که در نهایت وقتی اسمیت به واسطه نیو قصد ساخت کپی دیگری از خود را دارد، ناگهان او و هم تمامی نیروهای تکثیر یافته از وی نابود میشوند.
نیو نیز جان خود را برای برقراری صلح از دست میدهد و در انتها صلح بین شهر ماشینها و زایان بر قرار میشود. و دوباره آسمان آبی در ماتریکس نمایان میشود.
همانطور که در مورد فیلم The Matrix هم اشاره شد، در بیشتر صحنه های فیلم، سمبل ها و نمادها، انجیلى است و به نحوى تبلیغ مسیحیت را در لایه هاى پنهان خویش دارد. بسیاری از منتقدان و تحلیلگران فیلم، شخصیت ترینیتى را نماد سه اقنوم گرایى مسیحیت مى دانند و نئو را همان مسیح (علیه السلام) و مورفیوس را تعمید دهنده مسیح و اعضاى سفینه مورفیوس را حواریون مى پندارند. این ها «زایان» (صهیون) را تصویر آسمانى شهر خدا در مكاشفات یوحنّا، و اسمیت را ضدمسیح یا دجّال، و سایفر را یهوداى خائن تصور مى كنند و ارتباط تلفنى را وحى و پل ارتباطى بین دنیاى واقع و دنیاى كاذب مى دانند و توان نهایى نئو در انتهاى فیلم را تعالى و رستگارى و عروج مسیح تفسیر مى كنند.
البته انتظاری جز این نیز نمیتوان داشت. قطب اصلی سینمای جهان، یعنی هالیوود، با تکیه بر پول، قدرت، هنر، استعداد، خلاقیت، زیبایی، فکر و توانایی فردی و تکنیکی، توانسته به منبع اصلی و پرقدرت و معتبر تولید فیلم در جهان تبدیل شود. منبعی که همه جور بازیگر و نوسینده و کارگردان و... از انواع اقوام و ملل در آن حضور دارند و در مورد همه چیز و همه کس فیلم می سازند و چون از همه لحاظ قدرت دارند، می توانند اندیشه و تفکر خود را در فیلمهای خود گسترش و نمود دهند، این فیلمها و این قدرت (در تمام جنبه های آن)، چیزی است که از آن آنهاست و نمی توان گفت که بدون پشتکار و سعی و تلاش هم بدست آمده، اما باعث شده بتوانند آنچه می خواهند به همگان نشان دهند، چه در سه گانه ماتریکس چه در آثار دیگر. پژوهش و تحقیقات نشان می دهد هالیوود از بدو پیدایش تا امروز، همواره برآورنده خواسته ها و نمایانگر سیاست ‌های جهانی صهیونیسم‌ بوده است. صهیونیسم كه مدت‌هاست در هالیوود به عنوان مركز قدرت سینمای جهان نفوذ كرده در سالهای اخیر مسیر دیگری را برای نفوذ در سینمای جهان دنبال می کند. صهیونیست‌ها با نفوذ در پست‌های كلیدی هالیوود تلاش كردند تا در مسیر تولید جهانی به نفع خود بهره‌برداری كنند و كمتر به طور مستقیم در مجامع جهانی شركت كنند. بزرگترین استودیوهای هالیوود از جمله كلمبیا، مترو گلدوین مایر، برادران وارنر، پارامونت، یونیورسال و فاكس قرن بیستم توسط یهودیان تاسیس شده‌اند و به واسطه یهودیان اروپای شرقی اداره می‌شوند.
از این رو، با نگاهی دقیقتر به فیلم، و به قهرمان داستان ماتریکس، درمى یابیم كه «ناجى» (نئو) در این فیلم، نه تنها «عصمت» ندارد، بلكه او در خفا یك دزد كامپیوترى (هكر) ورزیده است. این نوع نگاه به ناجى، كه اهمیت او را در نجات اهالى «زایان» مى دانند، نه عصمت و برگزیده خدا بودن، بلکه نگاهى قوم گرایانه است؛ چرا كه اصلاً این ناجى برگزیده خدا نیست، بلكه انتخاب شده مورفیوس، از اهالى «زایان»، است. این ناجى اصلا جنبه الهى ندارد و نشانى از ایمان به خدا در او دیده نمى شود، بلكه ایمان به قدرت و توان خود، كه نگاهى اومانیستى و مادى انگارانه است که موجب موفقیت نئو در مأموریتش مى شود.
از سویی دیگر، در فیلم سوم (انقلابهای ماتریکس) تأکید به روی قدرت بشری و باور خویشتن در فیلم به وضوح دیده می شود. در پایان فیلم نئو بینایی خود را از دست می دهد. اگر اینگونه نمی شد، این ناجی نسل بشریت در فیلم، معنای خود را از دست می داد. او باید برترین تعلق خود به جهان مادی، و عامل اصلی ایجاد وسوسه و نظر به مادیات این جهان، یعنی قدرت بینایی را از دست می داد تا بتواند کاملاً با قوه درونی خویش و با تکیه بر نفس وجودی خود، به جنگ با دشمن برود. غیر از این، او نمی توانست پیروز شود. در حقیقت در پایان فیلم، نئو به مرزی از خودباوری و نیروی درونی می رسد، که حتی بدون چشم هم دنیای اطراف را می بیند، آن هم به شکلی که هیچکس نمی تواند ببیند، و این دید متفاوت، او را از بقیه انسانهایی که در فیلم می بینیم متمایز می کند و نه تنها از بعد فیزیکی که از بعد معنوی و روحی برتری می دهد. آن طور که بیننده در پایان فیلم، آن را به عنوان «فرد برگزیده» و منجی انسانهای در بند، در دنیای درون فیلم می پذیرد و از تلاش اوبرای نجات بشریت سپاسگذار است.
اما چیزی که هیچگاه نباید فراموش کرد، این است که فیلم رویکردی مسیحی-یهودی دارد و به هیچ وجه با دین اسلام سازگار نیست. از انتخاب اسامی و مکانها و رنگها و اعداد در فیلم گرفته، تا رویکرد به منجی بشریت و همچنین خالق. و حتی در پایان فیلم نیز، رویارویی نئو (استعاره ای از مسیح (ع) ) با اسمیت (استعاره ای از ضد مسیح) که به پبروزی نئو می انجامد و نبرد پایانی نئو، که منجر به آزادی و نجات نسل بشر و نابودی بدی ها می شود، همه و همه از دیدگاه مسیحیت تعریف شده اند.
اطرافیان و یاران مورفیوس دقیقاً به تعداد و خصوصیات حواریون عیسی هستند. (آموزه‌های مسیحی) خود مورفیوس نیز خدای تجسم یافته است، زیرا یهود و مسیحیت معتقدند خدا می‌تواند مجسم شود. چنان‌چه در انجیل یوحنا آمده است كه : «خدا كلمه بود، و كلمه جسم شد، و نزد ما ساكن گردید و خدا پدر عیسی است.» نماد اتاق 303 در طبقه سوم ساختمان هم نشانگر تثلیث است. این‌ها از موارد عرفی یا مذهبی‌اند. ترینیتی نیز در این فیلم به نوعی با حضرت مریم ارتباط پیدا می‌كند.
اما گذشته از بحثهای فلسفی و جنبه مذهبی فیلم، اگر از بعد تکنیکی و سینمایی به سه گانه ماتریکس بنگریم، از کارگردانی و موسیقی و فیلمبرداری و جلوه های ویژه، ماتریکس سه گانه ای بی نظیر است که توانست روح تازه ای به ژانر اکشن-علمی تخیلی ببخشد و ادغامی از یکی از قویترین و منحصر به فرد ترین داستانها و فیلمنامه ها را با مجموعه ای از جلوه های صوتی و تصویری و هنر بازیگری، به مخاطبان و بینندگان عرضه کند، و خود را در تاریخ سینما ماندگار سازد. آنگونه که می توان گفت، ماتریکس، یکی از زیباترین و قدرتمندترین سه گانه ها و شاهکارهای تکرارنشدنی سینمای جهان است.

نام فیلم: The Matrix Reloaded

"ماتریکس: بارگذاری مجدد" یا "ماتریکس ۲" (The Matrix Reloaded) فیلمی عملی-تخیلی به نویسندگی و کارگردانی برادران واچوفسکی  است که در سال ۲۰۰۳ اکران شد. این فیلم همچنین درفیلمهای خارج از رقابت جشنواره کن همان سال (2003 Cannes Film Festival) به نمایش در آمد. بازی کامپیوتری "ورود به ماتریکس" (Enter the Matrix) هم در 15 می 2003 منتشر شد و همچنین مجموعه ای از 9 انیمیشن کوتاه بسیار زیبا، با نام "انیماتریکس" (The Animatrix) نیز در سوم ژوئن 2003 منتشر شد که خط داستانی فیلمها را بیشتر توضیح می داد.
ادامه داستان ماتریکس در ادامه داستان قسمت اول است که نئو در آن در یک سردرگمی به سر می‌برد که دلیل انتخاب او چه بوده‌است. داستان متریکس ۲ و ۳ کاملاً به هم پیوند دارد و در اصل می‌توان آن دو را یکی فرض کرد. همانطور که برادران واچوسکی نیز قبلاً اعلام کرده بودند و قسمت دوم و سوم را به فاصله شش ماه از یکدیگر اکران کردند.
در ماتریکس ۲ نئو در جستجو برای پیدا کردن جواب سوالات خود به ملاقات طراح ماتریکس می‌رود این شخص به نئو می‌گوید که تو اولین تن نیستی و پنج تن دیگر هم قبل از تو وجود داشته‌اند. در ادامه نئو باید بین نجات زایون و نجات ترینیتی یکی را انتخاب کند. نئو ترینیتی را نجات می‌دهد و داستان در ماتریکس ۳ ادامه پیدا میکند.
فیلم ماتریس (شبکه) توسط برادران واچوسکی در سال 99 ساخته شد و نظر بسیاری از جهانیان را به خود معطوف کرد . برادران واچوسکی به وسیله این فیلم نبوغ خود را به جلوه کشیدند و باعث شدند که تماشاگران به هنر آنها غبطه خورند. حرکات بسیار زیبا و موزون دوربین همراه با جلوه های ویژه بی نظیر و باور نکردنی همچنین استفاده از فنون کونگ فو در درگیریها و پلانهای مختلف فیلم از نکاتی است که فیلم را جذاب تر ودیدنی تر نموده است .
همچنین بازیگردانی تیم کارگردانی وبازی قوی بازیگران از نکات قابل توجه در این فیلم است . فیلمنامه این فیلم با دقت و اهتمام زیاد طراحی شده و یک فلسفه جدید حیاتی را مطرح نمود و آن هم این مقوله بود که با قدرت تمرکز و تفکر می توان تمام سطوح را درنوردید و کارهای غیرممکن را ممکن ساخت . فیلمنامه دارای بخشهای لایه لایه مختلف است ، لذا با هر بار تماشای فیلم می توان به نکات تازه تری دست پیدا کرد.
در فیلم Matrix Reloaded نیو و مورفیوس به دنبال رها ساختن انسانها از هوش مصنوعی بوده و با ماموران ماتریس درگیر می شوند. آنها طی این اقدامات زمینه یک انقلاب را در دنیای حقیقی فراهم می نماید.
مراحل ساخت این فیلم بسیار سخت ودر عین حال با پنهان کاری همراه بود، طوری که به جز اعضای سازنده فیلم شخص دیگری اطلاعی در مورد داستان فیلم نداشته و لوکیشن ها نیز توسط ماموران حفاظتی از ورود متفرقه محفوظ ماندند. این امر باعث شد که هیجان برای روز اکران فیلم بیشتر شود و اشتیاق عمومی نیز افزایش یابد .
Keanu Reaves بازیگر نقش نئو در مصاحبه ای قبل از اکران بخش دوم فیلم گفته است : «بازی دراین فیلم سخت و طاقت فرسا بود من فکر نمی کنم مردم بفهمند که این فیلم مستلزم چه فعالیت فیزیکی شدیدی بوده است من مجبور شدم ازیک رژیم غذایی سخت استفاده کنم و در تمریناتم تلاش مضاعفی اعمال کنم. من از ماه اکتبر 2000 شروع کردم ودر این مدت تمام زندگی من صرف بازی در این سری فیلم و تلاش برای آماده شدن آنها شد. گروه کارگردانی به شدت در مورد افشا نشدن داستان فیلم جدیت نشان می دادند و نگران بودند. متن های فیلمنامه طوری نوشته می شد که قابل کپی کردن نبود. ماهمه می دانستیم که باید داستان فیلم را محفوظ نگه داریم و همه نه تنها از این مساله ناراحت نبودند بلکه ابراز رضایت هم می کردند.»
گرچه خیلی ها معتقدند که قسمت دوم، نتوانست موفقیت قسمت اول را تکرار کند، اما این پنداری اشتباه است. برادران واچوسکی بارها اعلام کردند که این سه فیلم در حقیقت یک فیلم است، و به دلایلی مثل زمان فیلم و بودجه بندی، نتوانسته اند آن را یک فسمتی کنند، پس در سه قسمت آن را عرضه کردند. اگر هر سه قسمت را در قالب یک فیلم در ذهن بگنجانیم، به عظمت حقیقی فیلم پی می بریم.
قسمت دوم برنده 5 جایزه بین المللی بوده است، جدای از اینکه 18 بار دیگر هم نامزد دریافت جوایز گوناگون شده است.
از لحاظ سیر داستان و اتفاقات آن، شاید بتوان قسمت دوم فیلم را مهیج ترین و جذابترین قسمت آن نامید، که با حفظ دیالوگهای فلسفی و غنی همراه با نمایشی از شهر زایان و تأکید عمده به روی مسئله جبر و اختیار، آنگاه که نئو درگفتگو با سازنده ماتریکس باید یک در را انتخاب کند، و البته تمام اینها که با صحنه های اکشن و جلوه های ویژه عالی در آمیخته است و در یک کلام می توان گفت، "شگفت انگیز" است!

نام فیلم: The Matrix

"ماتریکس" یا "مِی تریکس" (The Matrix)  فیلمی علمی-تخیلی به نویسندگی و کارگردانی "برادران واچوفسکی" (Wachowski brothers) به نامهای "اندی و لری واچوسکی" (Larry and Andy Wachowski)  است که در سال ۱۹۹۹ اکران شد. در این فیلم بازیگرانی همچون "کینو ریوز" (Keanu Reeves)، "لورنس فیشبرن" (Laurence Fishburne)، "کری اَن ماس" (Carrie-Anne Moss)، "جو پانتولیانو" (Joe Pantoliano) و "هوگو ویوینگ" (Hugo Weaving) ایفای نقش کردند. این فیلم آمیزه‌ای از اکشن، هنرهای رزمی و یک فیلمنامه چندلایه است. برای ساختن این فیلم، برادران واچوسکی، منابع بسیاری را جستجو کردند، از جمله این منابع می توان: علوم کامپیوتری و ارتباطات، انواع شاخه های علم یا راهکارهای هکری، منابع فلسفی، مذهبی و دینی و حتی رمان آلیس در سرزمین عجایب از لوئیس کارول، فیلمهای اکشن چینی، وسترنهای ایتالیایی، فیلمهای علمی تخیلی و مهمتر از همه انیمه های ژاپنی را نام برد.
داستان این اکشن قدرتمند سینمای جهان، بسیار نو و منحصر به فرد است. در آینده نزدیک، آزادی طلبان به کمک تجهیزات محرمانه خود با  یک هکر کامپیوتر (Hacker) به نام "توماس آندرسون" (Thomas A. Anderson) ارتباط برقرار می‌کنند و به او شرح می‌دهند که حقیقتی که او تصور می‌کند، یک شبیه‌سازی پیچیده کامپیوتری است به نام "ماتریکس" (Matrix) که توسط نوعی هوش مصنوعی بدخواه طراحی شده ‌است. ماتریکس حقیقت را از بشریت مخفی می‌سازد و به آنها اجازه می‌دهد تا یک زندگی متقاعد کننده و شبیه سازی شده در سال ۱۹۹۹ را داشته باشند، و این در شرایطی است که در دنیای واقعی، حدود سال 2199 است. در حالی که ماشینها در حال رشد کردن هستند و مردم را درو می‌کنند تا از آنها به عنوان یک منبع انرژی دایمی استفاده کنند و جنگی میان نسل بشر و ماشینها در گرفته است. "مورفیس" (Morpheus)، رهبر این آزادی طلبان باور دارد که آندرسون با نام مستعار "نیو" (Neo) در خارج از فضای ماتریکس، "شخص یگانه" (the One) است که انسان‌ها را به سوی آزادی هدایت کرده و ماشینها را برخواهد انداخت. به اضافۀ نئو٬ "ترینیتی" (Trinity) و مورفیس در مقابل بنده سازی انسان‌ها توسط ماشینها می‌جنگند٬ درحالی که نیو کم کم شروع به پذیرفتن نقش خود را به عنوان «شخص یگانه» می‌کند.
فضای امروز جهان غرب فضایی اومانیستی (Humanistic) می باشد و این بدین معناست که تمامی تفکرات به سویی سوق پیدا کرده که همه چیز باید در اختیار انسان باشد. همه رویدادهای طبیعی ، مناسبات دنیایی و در یک کلام همه چیز و همه کس باید در اختیار انسان باشد و باید در راه مرتفع شدن نیازهای انسان گام بردارد . تمام این دنیا فقط برای راحتی انسان خلق شده است. در چنین فضایی که در اواخر دهه 90 ،در انتهای قرن بیستم میلادی ایجاد شده بود، فیلم ماتریس در سال 1999 ساخته شد و نظر تماشگران سینما را به خود جلب کرد. ابتدا داستان در نظر تماشاگران تا حدی نامفهوم جلوه کرد و بیشتر تماشگران تمایل به دیدن دوباره فیلم داشتند ، به طوریکه در روزهای اول اکران ،در فهرست پرفروشترین فیلمهای سینمای هالیوود قرار گرفت. پس از مدتی منظور اصلی فیلم که فلسفه جدید حیاتی مطرح شده توسط فیلمنامه نویسان بود در اذهان القا شد. همان فلسفه ای که وقتی مسئول جلوه های ویژه فیلم جایزه اسکار خود را دریافت نمود آن را دوباره اظهار کرد: قاشقی وجود ندارد! اما این جمله یعنی چه؟ فیلم ماتریکس بیانگر زندگی آینده انسان در دنیای واقعی است. دنیای واقعی همان دنیای آینده است دنیایی که در آن هوش مصنوعی و ماشینها حکومت می کنند. دیگر جایی برای حکمرانی انسان وجود ندارد و بدتر از آن انسان دیگر اختیاری از خود ندارد . با توجه به این مساله که بدن انسان توانایی ایجاد ولتاژ بالایی از جریان الکتریسیته را داراست ، او فقط می تواند نقش منبع انرژی برای ماشینها را ایفا نماید. این صحنه ای دهشتناک از وضعیت آینده متصور شده برای انسانهاست که به تصویر کشیده می شود. انسانها از بدو تولد در سلولهایی مانند یک منبع تغذیه توسط این ماشین ها بلعیده می شوند. قهرمانان فیلم به دنبال این هستند که این تشکیلات را نابود سازند. در واقع این نوعی کابوس است که به تفکر انسانهای امروز ، خصوصا جهان غرب القا شد. اینکه فضای راحت کنونی با یک کابوس وحشتناک عوض شود می تواند یک مقوله کاملاً غیر قابل هضم برای انسانهای راحت طلبی باشد که فقط برای گذراندن وقت و لذت بردن به سینماها می روند. لذا با قهرمانان فیلم همراه می شوند تا اینکه ببیند این وضعیت آزاردهنده (هرچند کوچک و محدود به سالن سینما) چه زمان به اتمام می رسد و آنها با خیال راحت به منازل خود می روند. داشتن تفکر اومانیستی به راحتی قابل ابطال است، چرا که اساس خلقت انسان براین است که پویایی داشته باشد و هدف خلقت او تعالی ارزشهایی است که در درون اونهاد شده و او باید در نگهداری و ارتقاء گوهر وجودی خویش بکوشد. اگر اساس خلقت بر بنای راحتی محض و استفاده از تمامی منابع عالم ، در جهت ارضا کردن امیال نفسانی باشد پس فرق انسان با حیوان چیست ؟
این فیلم تفکر اومانیستی را کاملا رو کرده و در ایجاد محیطی کاملا نا آرام ، بدون آسایش و حتی بدون حق انتخاب و تفکر کوشیده است. ولی آیا این تفکر درست است؟ زمانی که نیو به سراغ "اوراکل" می رود یکی از شاگردانش هیأتی بودایی دارد. پسرک در حال خم کردن یک قاشق است. نیو به کار او دقت بیشتری می کند.پسرک به او می گوید باید به حقیقت فکر کنی. باید به این بیاندیشی که قاشقی وجود ندارد. نیو قاشق را از پسرک می گیرد و بر روی آن تمرکز می کند. ناگهان قاشق شروع به خم شدن می کند!
این عقیده همان عقب رفتن و از سمت دیگر به پرتگاه افتادن است. پایین آوردن ارزش انسانی وقوای تعقل او اشتباه است. این فیلم برای همۀ سلیقه ها حرف برای گفتن دارد چه برای شکاک ها، چه برای مذهبیون، چه برای بودایی ها و....
فیلم ماتریکس در صدد است تا دنیای دویست سال بعد را نشان دهد که بشریت محدود و زندانی تکنولوژی ای است که خود درست کرده و این پیشرفت تکنولوژی دامن گیر خودش شده و باعث سلطۀ این تکنولوژی بر انسان ها می شود. فیلم ماتریکس به دنبال معرفی یک منجی است تا مردم را از دست سلطۀ این تکنولوژی برهاند.
نیو آن منجی ای است که با آموزش هایی که می بیند به کمک مردم می شتابد و با مبارزۀ خستگی ناپذیرش با مأمورها (Agents) بالاخره آن ها را شکست می دهد وباعث رهایی نسبی خود و گروهش از دست مأمورین می شود. این فیلم که به دست برادران یهودی واچوفسکی ساخته شده بنا دارد سرزمین موعودی را به نام زایون یا همان صهیون به مخاطب معرفی کند که کسی از این سرزمین ظهور می کند و منجی بشریت است!
نکته مهمی که وجود دارد این است که در تمامی صحنه های نبرد، نئو، با لباسی که همانند لباس کشیش ها است می جنگد. حتی وقتی که صحنه های نبرد درگیرانه تر می شوند، او با لباسی که دکمه های آن کاملاً بسته است، می جنگد! جالب اینجاست که اینگونه جنگیدن با یک لباس مذهبی ساده، نه تنها دست و پاگیر نیست، بلکه به ابُهت و عظمت نئو نیز می افزاید و او را قدرتمندتر از قبل نشان می دهد!
درست است که هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) ساخت دست انسان است ولی امکان این که بر خود او غلبه کند بسیار کم است ، زیرا به تبع اینکه انسان، خود، آن را به وجود آورده و به تمام ریزه کاریهای آن آشناست ، راه متوقف کردن آنرا می داند، ما می توانیم به قدرت تمرکز انسان و غالب بودن روح اعتراف کنیم ، ولی این مزیت برای تجلی روح الهی است که در درون آدمی وجود دارد. این چیرگی بر مشتقات مادی و حتی بالاتر از آن، دستیابی به جهان معنویت از ویژگیهای بارز و قابل ذکر انسان است اما نه به این معنا که در راه مبارزه با موجوداتی بی روح و مصنوعی بکار گرفته شود.
جلوه های ویژه فیلم در زمان خود خیره کننده بود و برندۀ جایزۀ اسکار شد. زمانی که متصدی جلوه های ویژۀ فیلم برای گرفتن تندیس اسکار به روی سن می رود این شعار را مطرح می کند که قاشقی وجود ندارد!
گذشته از فلسفه درونی فیلم و دیالوگها، که می شود ساعتها درباره آن صحبت کرد، بازیگران نیز همانهایی هستند که باید باشند. گفتنی است که وال کیلمر، براد پیت، ویل اسمیت و اوان مک‌گریگور، قبلاً برای اجرای نقش نیو به جای کینو ریوز پیشنهاد شده بودند، اما آنها این نقش را نپذیرفتند، با اینکه هرکدام هنرپیشه های بزرگی بودند، و حتی ویل  اسمیت بیان داشت که بازی او در این نقش ممکن به شکست فیلم بیانجامد!
هیچ فیلمی در تاریخ سینما اینقدر نگرش انسانی را نسبت به دنیا و اتفاقات پیرامون آن عوض نمی کند. اما بعضی ها ماتریکس را
دوست ندارند. خیلی ها ماتریکس را با این دید که یک فیلم علمی – تخیلی است که آدمها در آن پرواز میکنند و ....!!! نصفه و نیمه دیده اند و آن را رها کرده اند! به نظر من این اوج بی انصافی در حق این شاهکار عالم سینما است ! ماتریکس بیش از آنکه که یک فیلم علمی - تخیلی باشد ، یه فیلم فلسفی محسوب میشود !
عجیب تر این که خیلی ها هنوز هم می گویند که قسمت 2 و 3 فیلم به خوبی قسمت اول نبودند !!! برادران واچفسکی بارها در مصاحبه های خود اعلام کردند که علت این که فیلم را سه گانه کردند فقط زمان نمایش و محدودیت های ساخت و تولید بوده است و عملاً بیننده باید به این سه قسمت به دید یک مجموعه نگاه کند !
مهم ترین بُعد فلسفه که در ماتریکس به آن بر میخوریم بحث جبر و اختیار است! انتخاب یکی از دو قرص قرمز و آبی در ابتدای فیلم، دقیقا بیانگر جبر و اختیار است. دنیای ماتریکس دنیای بدون اختیار است و زایان دنیای اختیار! وقتی در پایان بخش اول نئو شروع به مبارزه با بازرس اسمیت می کند، مورفیس میگوید : He is begining to believe   ( داره ایمان میاره ! )
نمونه این حرفها در این فیلم بسیار زیاد است و با نوشتن و توضیح آنها واقعاً می توان چند جلد کتاب نوشت!
فکر نمی کنم در تاریخ سینمای دنیا، روی هیچ فیلمنامه ای اینقدر حساب و کتاب شده باشد که روی فیلمنامه ماتریکس شده است ! اسم افراد و اسم محل ها و اعداد همگی بدون استثنا با حساب و کتاب و منطق انتخاب شده اند.به عنوان مثال:

Neo : نئو، نام قهرمان داستان، ترکیبی از دو کلمه New و One است، و به معنای منجی ای است که آینده ماتریکس را به دست خواهد گرفت و بشریت را نجات خواهد داد. نام نئو ترکیب بدیعی است که حس انتظار برای یک منجی را بطورغیر مستقیمی در بیننده القا می کند.
Thomas Anderson : توماس، به انجیل توماس اشاره دارد که با نام Gnosticism شناخته می شود. اندرسون به معنی پسر اندرو است. از آنجایی که در یونانی اندرو به معنی "مرد" (man) است، این می تواند یکی از القاب مسیح (Jesus) باشد. یعنی "پسر مرد یا پسر خدا" (The Son of Man). توماس هم که از نام Doubting Thomas گرفته شده است. او که یکی از پیروان مسیح بود، به رستاخیز مسیح شک کرد و تقاضا کرد که قبل از اینکه محکوم شود، ضخمهای مسیح را لمس کند.
Trinity : اشاره به تثلیث دارد و از آنجا گرفته شده است (Holy Trinity) . که در آن مورفیوس خدای پدر (God the Father)، نئو به عنوان خدای پسر (Messiah) و ترینیتی خدای روح مقدس (Holy Spirit) است. این مسئله به روشنی در فیلم نشان داده شده است. آنجایی که نئو، به کمک ترینیتی با مورفیوس ملاقات می کند، مثل این است که پسر از طریق روح، پدر را می یابد (مسیح، روح مقدس و خداوند)!
Morpheus : مورفیوس، یکی از خدایان یونان باستان است.
The Oracle : مادر ماتریکس است که از زبان "آرکیتکت" (Architect) در خود فیلم شرح داده می شود و از آن با نام آفریدگار یا خالق اولیه نام برده می شود. نام آن از Delphic Oracle گرفته شده که از پیشگویان معبدی با همین نام در یونان بوده است.
Smith : ریشه اسم بازرس اسمیت از کجا است؟ در یک صحنه از فیلم، بازرس اسمیت سوار یک ماشین آئودی شده که پلاکش IS 5416 است. این شماره پلاک اشاره داره به انجیل منسوب به Isaiah ، بخش 54 ، آیه 16 که در آن آمده ( بر حذر باش که من Smith را آفریدم که بر اخگر های آتش میدمد و ابزاری برای خود فراهم میاورد و من او را از برای نابودی خلق کردم ).
Nebuchadnezzar : ( سفینه ای که مورفیس کاپیتانش بود ) همان بخت النصر است که به روایت انجیل پادشاه بابل بوده که به سبب رو گرداندن مردم از خدا ، از طرف خداوند برای حمله به اورشلیم اعزام شد !
Zion ( شهری که آنهایی که از ماتریکس بیرون آمدند به اون پناه برده بودند ) : تپه ای است در اورشلیم که معبد سلیمان در بالای آن بنا شده است ! ضمنا کلمه Zion نوعی ترکیب از کلمات Zero و One است که به صفر و یک های دنیای ماتریکس اشاره دارد !

اگر بخواهیم از اسمها و معانی و مراجع آنها بگوییم، بسیار می توان سخن گفت. فقط می توان گفت که هیچ اسمی در این فیلم بدون حساب و کتاب انتخاب نشده است ! ارجاعات زیادی در فیلم ماتریکس وجود دارد به مذاهب و پیروان ادیان مختلف مثل بودایی ها و
هندوها و .... ! صحنه برزخ را در ایستگاه قطار به یاد بیاورید، زن و شوهر هندی که با دخترشان مسافر قطار هستند. خم کردن قاشق را توسط پسرک بودایی و دیالوگ معروفش با نئو : « نئو : چطور اینکار رو میکنی ؟! ( خم کردن قاشق )  پسر : من قاشق رو خم نمیکنم ! دنیای اطرافش رو خم میکنم !»
فیلم ماتریکس از نقطه نظر فنی ، بخصوص در عرصه جلوه های ویژه یک تحول عظیم بود در تاریخ سینمای جهان بود. صحنه های Still Camera Imaging یا همان حالتهایی که دوربین دور شخصیت در گردش بود ، یا صحنه های شلیک گلوله (Bullet Time) ، برای اولین بار در تاریخ در ماتریکس به کار گرفته شد و امروزه همه از آن ایده ها صرفاً و مستقیماً تقلید میکنند !
"جان گِیتا" (John Gaeta) ، سرپرست جلوه های ویژه فیلم خود می گوید: «برای الهام هنرمندانۀ جلوه Bullet Time ، من به سراغ "اوتومو کاتسوهیرو" (Otomo Katsuhiro) رفتم که نویسنده و کارگردان انیمه ژاپنی و معروف "آکیرا" (Akira) بود و قطعاً او بود که راه را به من نشان داد، به همراه کارگردان "مایکل گوندری" (Michel Gondry) که ویدئو موزیکهای او با تکنیک جدیدی که view-morphing نامیده می شد همراه بودند.»
ماتریکس تنها فیلمی بود که توانست در حضور یکی از اپیزودهای جنگ ستارگان (Star Wars: Episode I The Phantom Menace) ، اسکار بهترین جلوه های ویژه را بگیرد (72nd Academy Awards) ! قبل از این، هر وقت یکی اپیزودهای جنگ ستارگان کاندید بود ، همه میدانستند که اسکار را میبرد ! جوایز این مجموعه بسیار زیاد است، اما از مهمترین آنها میشود به:
    * جایزه اسکار بهترین ویرایش فیلم
    * جایزه اسکار بهترین جلوه‌های ویژه
    * جایزه اسکار بهترین جلوه‌های صوتی
    * جایزه اسکار بهترین صدابرداری
    * جایزه بافتا بهترین جلوه‌های صوتی
    * جایزه بافتا بهترین صدابرداری
در سال 2000 اشاره کرد ! ( فیلم اول، کاندید 64 جایزه معتبر و برنده 28 تای آنها شد ! ).
موسیقی متن فیلم هم که اثری است از "دان دیویس" (Don Davis) است که در آن زمان، مهمترین کارهای قبلیش فیلمهای Blackout و Bound بودند و او به خوبی از عهده موسیقی این فیلم بر آمد و موسیقی ای پرقدرت، مهیج و مناسب با فیلم را عرضه کرد که هنوز هم با وجود سابقه کار طولانیش، ماتریکس بزرگتریم موفقیت هنری او محسوب می شود.
در پایان می توان گفت که ماتریکس، به عنوان معیاری است برای تمام فیلمهای علمی-تخیلی جهان! به طوری که باید آن را در صدر قرار داد و رتبه بقیه فیلمها را با آن سنجید. ماتریکس فیلمی است بی نهایت فلسفی، بی اندازه هیجان انگیز و قدرتمند و حماسه ای است که فیلمهای اکشن و علمی-تخیلی را به سطح جدیدی از تکنیک و نوآوری هدایت کرد. فیلمی بی همتا و تکرار نشدی، در سطحی دست نیافتنی!

شناسه :
نام اصلي:
ايميل:
تايپ مجدد:
گذرواژه:
تايپ مجدد: