"جزیره شاتر" (Shutter Island) نام فیلمی روانشناسانه، رمزآلود و هیجان انگیز، ساخته "
مارتین اسکورسیزی" (Martin Scorsese) است که در سال ۲۰۰۹ ساخته شده و در ۱۹ فوريه ۲۰۱۰ اکران شد. در این فیلم "لئوناردو دی کاپری" (Leonardo DiCaprio) و همانند ۳ فیلم قبلی
اسکورسیزی یعنی "دار و دستههای نیویورکی" (Gangs of New York) ، "هوانورد" (The Aviator) و "مردگان" (The Departed) در نقش اول حضور دارد. جزيره شاتر اقتباسی است از رمانی با همين نام نوشته "دنیس لهان" (Dennis Lehane) که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.
این فیلم محصول کمپانی پارامونت و کلمبیاست و برخلاف سه فیلم قبلی این کارگردان چیره دست با بازیگر ثابتش دیکاپریو، که مضامین گوناگونی چون جنایی، مافیایی، تاریخی و بیوگرافی را تجربه کرده بودند این بار فیلم جدیدشان، جنبهای هیجانی ، دلهره آور و تا حدودی ترسناك دارد.
داستان فیلم از آنجه شروع می شود که در سال 1954، "تدی دنیلز" (Teddy Daniels) مارشالی است که به همراه همکار خود "چاک" (Chuck Aule) به جزیره ای به نام شاتر اعزام می شوند تا به موضوع گم شدن زندانی روان پریش و جنایتکاری که توانسته است با وجود اقدامات امنیتی از زندان فرار کند، رسیدگی کنند. با وقوع توفانی شدید، این دو مارشال در جزیره گیر میافتند. آنها برای رسیدگی به پرونده یک سری قتل و فرار مذنون دیوانه از یک تیمارستان به این جزیره سفر کرده اند. اما در طول رسیدگی به این پرونده اتفاقاتی در تیمارستان می افتد...
بعد از " مردگان " که توانست اسکار بهترین کارگردانی را برای
"مارتین اسکورسیزی" به ارمغان بیاورد دیگر از
مارتین اسکورسیزی خبری نبود (وی در این مدت فقط مستند و فیلم کوتاه و... می ساخت.) و اکنون بعد از 4 سال از آخرین ساخته سینمایی اش وی فیلمی را ساخته که کاملاً امضای خودش را بر روی آن حک کرده است. فیلم براساس داستانی از دنیس لهان ساخته شده است ، نویسنده ای که تعدادی از داستانهایش مانند "رودخانه مرموز" (ساخته "کلینت ایستوود") یا "Gone Baby Gone" (ساخته "بن افلک") تبدیل به فیلم شده است. اما "جزیره شاتر" داستان چندان تازه ای برای گفتن ندارد. مارشالی است که به جزیره ای اعزام می شود و متوجه می شود که هیچ چیز سر جای خودش نیست و پشت پرده خبرهایی است. این طرح داستان را شاید بارها شنیده باشید و فیلمهای بسیاری هم مانندش دیده باشید اما چیزی که این فیلم را متمایز از بقیه می کند وجود
"اسکورسیزی" در تمام لحظه های فیلم است. اسکورسیزی، بجای اینکه یک فیلم تریلری با داستان صد بار گفته شده ! را به تماشاگر ارائه کند بیشتر فیلم را به سمتی پیش برده است که فرق بین شخص دیوانه داستان و انسانهای سالم را به چالش بکشد! در واقع تدی در این فیلم دارای مشکلات زیادی است که از جمله آنها می توان به میگرن ، مرگ همسرش و اعتیاد وی به انواع مشروبات اشاره کرد که بعضاً این سوال را در ذهن تماشاگر ایجاد می کند که آیا این آدم دیوانه است یا بیماری که در جستجوی او هستند؟! این همان هنری است که فقط از دست "اسکورسیزی" بر می آید. یعنی بها دادن به شخصیت پردازی در فیلمها و به چالش کشیدن شخصیت های داستانهایش که البته این بار نیم نگاهی هم به ژانر ترسناک داشته است.
شخصیتی که تماشاگر به عنوان تد در فیلمی می شناسد نمایانگر فردی است علی رغم داشتن مشکلات عصبی سعی در پیدا کردن یک فرد دیوانه دارد! ضرباهنگ فیلم همانی است که از
اسکورسیزی انتظار می رود، فیلمبرداری منحصر به فرد و البته پایان فیلم که احتمالاً بیشتر افراد با آن مشکل پیدا خواهند کرد! که همگی باعث می شود تماشاگر بجای اینکه بگوید : این فیلم تکراری است ! بگوید : این فیلم ، فیلم
اسکورسیزی است. "دی کاپریو" در این فیلم به مانند همه فیلمهای که با
اسکورسیزی کار کرده است خوش درخشیده و توانسته به خوبی شخصیت تدی را جان بدهد. این چهارمین بار است که وی تحت رهبری
اسکورسیزی قرار می گیرد و بدون شک موفقیت های هنری اش را مدیون
اسکورسیزی است. "مارک رافالو" (Mark Ruffalo) نیز به خوبی توانسته است بازی نرم و روانی را ارائه دهد. رافالو از جمله بازیگرانی است که علی رغم داشتن توانایی های زیاد همواره در فیلمهای مهم، نقش های مکمل بازی کرده و در این فیلم نیز به خوبی همیشه، نقشش را ایفا کرده است و بالاخره بازیگران زن فیلم که همگی بازیگران قابلی هستند و البته
اسکاری! . "پاتریشیا کلارکسون" (Patricia Clarkson) و "میشل ویلیامز" (Michelle Williams) که بازیهای بسیار خوبی از خود به نمایش گذاشته اند.
پیچیدگی ذهن و روان انسان در فیلم به زیبایی به تصویر کشیده شده است. اینکه در قالب ذهن آدمی هر داستان و سناریوی قابل باوری ممکن است بوجود آید.
در ابتدا اعلام شد كه
جزيره شاتر در ۲ اكتبر ۲۰۰۹ اكران میشود. اما بعد از مدتی "پارامونت پيكچرز" (Paramount Pictures) رسما اعلام كرد كه اكران
فيلم به ۱۹ فوريه ۲۰۱۰ خواهد افتاد. در خود وبگاه رسمی فيلم نيز اين امر تأييد شد. در واقع زمان اکران فیلم با "یک مرد جدی" (A Serious Man) عوض شد. که در واقع با این تعویق اکران، فیلم شانس خود را در مراسم اسکار 2009 با توجه به اینکه اکرانش به سال بعد موکول شد از دست داد! در حالی که گمانه زنی های بسیاری میشد که این همکاری
اسکورسیزی با دیکاپریو نیز، همچون سه کار قبلیشان یکی از شانسهای مسلم کاندیداتوری برای اسکار، در رشته های مختلف به خصوص بهترین فیلم ، کارگردانی و بازیگر نقش اول باشد. با این وجود بسیاری با یاد آوری فیلم تحسین شده "سکوت بره ها" در سال 1991 که همچین شرایطی را مثل جزیره شاتر تجربه کرد و با وجود اکران در اوایل سال توانست
اسکار های آخر سال را درو کند و همچنین فیلم "مهلکه" (The Hurt Locker)، معتقدند که جزیره شاتر هم شاید موفق شود که در سال 2010 تاریخ را تکرار کند؟!
شاید این فیلم جزو بهترین های
"اسکورسیزی" جایی نداشته باشد اما بدون شک فیلمی است که می تواند تماشاگر را بعد از 4 سال به حال و هوای یک فیلم
اسکورسیزی ای برگرداند و این را فراموش نکنید که این فیلم در مقایسه با فیلمهای خود
"اسکورسیزی" فیلم ضعیف تری است و نه در مقایسه با فیلمهای دیگر! این فیلم از آن دسته فیلمهایی است که باید آن را دید و بدون شک یکی از
بهترین فیلمهای سال 2010 است.